เพลง คนไม่มีเวลา จากเรื่องจริงที่กินใจ

ถ้าพูดว่า “คนไม่มีเวลา” หลายๆคนคงนึกภาพของคนที่ยุ่งจนไม่มีเวลาทำอะไร, คนที่ชีวิตวุ่นวายรีบเร่ง  แต่สำหรับว่าน ธนกฤต คนไม่มีเวลา มีความหมายต่างจากนั้นมากมายนัก

ข้อความต่อๆไป เกิดจากการพูดคุยสัมภาษณ์กับนักร้อง นักดนตรี รุ่นใหม่ ว่าน ธนกฤต

“ผมกับพี่จั๊ก (ชวิน จิตร์สมบูรณ์) ทำงานเพลงร่วมกัน ซึ่งพี่จั๊ก แต่งทำนองเสร็จนานแล้ว และให้ผมเขียนเนื้อ แต่ผมก็ยังเขียนไม่ได้ซักที มีอยู่วันหนึ่ง ขณะที่ผมกำลังจัดรายการ ก็มีแฟนรายการคนนึงมาขออัดเสียงผม โดยบอกว่าจะเอาไปให้เพื่อนที่กำลังป่วยฟัง และเพื่อนคนนั้นเค้าชอบผมมาก ซึ่งผมก็บอกว่า อย่าอัดเสียงเลยครับ ผมไปเยี่ยมก็ได้ ซึ่งตอนแรกผมรู้เพียงว่า พี่คนนั้นเค้าป่วย ต้องผ่าตัดสมอง แต่ไม่รู้รายละเอียดว่า เค้าเป็นอะไรขนาดไหน ซึ่งพอผมไปถึงที่โรงพยาบาล สิ่งแรกที่กระทบผมคือ เสียงเพลงจากอัลบั้มแรกของผมดังอยู่ในห้องนั้น ภาพที่ผมเห็นคือ ห้องคนป่วยที่บนผนังห้องติดโปสเตอร์ของผม รูปของผม และตารางจัดรายการของผม ส่วนพี่ที่นอนอยู่ในสภาพไม่รู้สึกตัว มีผ้าพันหัวและอุปกรณ์ช่วยชีวิตระโยงระยางเต็มไปหมด ผมได้พบกับครอบครัวของพี่เค้าด้วย ทุกคนในห้องเล่าให้ผมฟังว่า พี่ที่ป่วยชื่อพี่บี เป็นโรคเส้นเลือดในสมองแตก ต้องผ่าตัดสมองถึง 5 ครั้ง และตอนนี้ก็ยังไม่รู้สึกตัวเลย ทั้งแม่ และครอบครัว รวมถึงสามีของพี่บี ทุกคนเล่าให้ผมฟังว่า พี่บีดีขึ้น คือเริ่มขยับนิ้วได้บ้างแล้ว ทุกคนดูมีความหวังและกำลังใจ แต่สำหรับความรู้สึกของผม ผมกลับรู้สึกว่า เวลาในห้องนั้นได้หยุดเดิน ทุกคนที่รอ รออย่างไร้จุดหมาย เหมือนเวลามันได้ผ่านเลยไปสำหรับคนที่รออยู่

วันนั้น เมื่อกลับถึงบ้าน ผมเขียนเพลงที่ดองไว้นานเสร็จในเวลาแค่ครึ่งชั่วโมง  “เวลา” อาจไม่มีความหมาย...สำหรับคนบางคน”

ข้างล่าง  เป็นเรื่องราวของพี่มืดและพี่บี

    พี่มืดกับพี่บี  รู้จักกันเพราะทำงานที่เดียวกัน และก็เป็นแฟนกันนาน 8-9 ปี หลังจากนั้นก็แต่งงานกัน  พี่มืดทำงานเป็น ครีเอทีฟบริษัทโฆษณา  ส่วนพี่บีเป็นอาร์ต ไดเรคเตอร์ ทั้ง 2 คนเรียนจบเมืองนอก  และบ้างานด้วยกันทั้งคู่  เมื่อแต่งงานกัน ทั้งคู่จึงมีแผนจะสร้างบ้านหลังใหม่ขึ้นมา และต้องใช้เงินอีกก้อนใหญ่ พี่บีซึ่งปกติทำงานเยอะอยู่แล้ว ก็รับจ๊อบเพิ่มขึ้น เพื่อหาเงินสร้างบ้าน งานเยอะก็เครียดหนัก จนปวดหัวประจำ และมีไมเกรนเป็นโรคประจำตัว



    หลังจากแต่งงานกันมา 1 ปี 2 เดือน เช้าวันนั้น พี่มืดแต่งตัวเสร็จแล้ว เตรียมตัวไปทำงาน แต่พี่บียังไม่ลุกจากที่นอนและบ่นว่าปวดหัว พี่มืดเลยบอกให้นอนพักอยู่กับบ้าน ไม่ต้องไปทำงาน แล้วพี่มืดก็ออกไปทำงาน

    นั่นเป็นเช้าวันสุดท้ายที่พี่มืดได้คุยกับพี่บี

    พี่มืดเล่าว่า พี่บีเส้นเลือดในสมองแตก  เพราะอาการปวดหัวอย่างหนัก  ช่วงบ่ายวันที่เกิดเรื่อง พี่บีปวดหัวจนสลบไป และพี่สาวต้องพาไปส่งโรงพยาบาล หมอบอกว่า เส้นเลือดในสมองแตก และต้องเข้ารับการผ่าตัดถึง 5 ครั้ง ผ่าเส้นนี้อีกเส้นก็แตก ผ่าแล้วก็แตกถึง 5 รอบ จนสุดท้าย หมอก็บอกว่า คงไม่มีเส้นไหนให้แตกอีกแล้ว พี่บีออกจากห้องผ่าตัดมาก็ยังไม่ฟื้นอีกเลย

    เมื่อเหตุการณ์เกิดขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัว  พี่มืดรับไม่ได้ ไม่ไปทำงาน ไม่กินไม่นอน ได้แต่นั่งเฝ้าอยู่ที่โรงพยาบาล ไม่เข้าใจว่าโชคชะตาเล่นตลกอะไรกับเค้า เหมือนตกจมดิ่งไปในหลุมลึกที่ไม่มีทางขึ้น  ดิ้นรนทำทุกทางเพื่อคนรัก



    พี่บีอยู่โรงพยาบาล 3 เดือน แบบไม่รู้สึกตัว  จนวันหนึ่ง อยู่ๆพี่บีก็ลืมตาขึ้นมา พี่มืดและครอบครัวดีใจกันมาก แต่พี่บีก็แค่ลืมตา กระพริบตา ไม่ได้รับรู้อะไร นิ้วก็เริ่มกระดิกได้ ความหวังของพี่มืดเริ่มเกิดอีกครั้ง พี่มืดเอาแหวนแต่งงานที่ต้องถอดออกมาใส่ให้ แต่นิ้วพี่บีบวมใสไม่ได้ พี่มืดพูดติดตลกทั้งน้ำตากับพี่บีว่า “อ้วนขึ้นนะเธอ ลุกขึ้นมาเดินได้แล้ว”

    หมอบอกว่า สำหรับคนเป็นโรคแบบนี้  รักษาอะไรไม่ได้ นอกจากรอ บางคนก็จะฟื้นตื่นขึ้นมาเอง บางคนตื่นก็หาย บางคนถึงตื่นมาก็ช่วยตัวเองไม่ได้ แต่บางคนก็อาจจะเป็นเจ้าหญิงนิทราตลอดไป ขอแค่มีความหวังและกำลังใจ อะไรก็เกิดขึ้นได้  หมอแนะนำให้พาพี่บีกลับไปดูแลที่บ้าน

    พี่มืดต้องพยายามทำให้ตัวเองอยู่ได้ ทั้งเพื่อตัวเอง และเพื่อพี่บี

    ชีวิตทุกวันนี้  พี่มืดตื่นขึ้นเพราะหมาที่พี่บีเคยเลี้ยงไว้ เข้ามาเลียหน้าปลุก พี่มืดต้องเปิดประตูบ้านให้มันออกไปข้างนอก ลงมาข้างล่างชงกาแฟ และแวะเข้าไปหาพี่บีที่ห้อง  พี่มืดจะนั่งคุยเรื่องราวทั่วไป เปิดเพลง บางทีก็เอากาแฟเข้าไปใกล้ๆจมูกพี่บี เพราะพี่บีก็ติดกาแฟเหมือนกัน ถ้าอยากกินก็ตื่นขึ้นมากินนะ พี่มืดจะบอกพี่บีอย่างนี้  หลังจากดูพี่บีเสร็จก็ออกไปทำงาน ไปทำงานแล้วก็กลับบ้าน มานั่งเป็นเพื่อนพี่บี เป็นกิจวัตรอย่างนี้ทุกวัน

    จากคนที่เคยสนุกสนานเฮฮาปาร์ตี้  ก็กลับเป็นคนเงียบสงบ รถติดก็จะหยิบหนังสือสวดมนต์มาอ่าน  จนทุกวันนี้ท่องจบได้เป็นหน้าๆ ทำบุญ เข้าวัด โดยหวังบุญกุศลจะส่งผลถึงคนรัก ที่บ้านก็ต้องเปิดเพลงที่พี่บีชอบ ต้องนั่งพูดคุยเรื่องต่างๆให้ฟังทุกวัน พยายามหาอะไรที่เค้าชอบมาให้ได้รับรู้ อะไรก็ได้ ที่จะทำให้เธอกลับมาดังเดิม

    จนทุกวันนี้เวลาผ่านไปเกือบ 1 ปีแล้ว ตั้งแต่กลับมาอยู่บ้าน  พี่บีก็ยังเหมือนเดิม ตาที่ลืมขึ้นมา ก็มองอย่างเหม่อลอย โดยหาจุดโฟกัสไม่ได้  นิ้วมือทำได้แค่เพียงกระดิก  แต่พี่มืดเชื่อว่า พี่บีรับรู้อยู่ข้างในแต่แสดงออกมาไม่ได้ พี่บีก็คงกำลังต่อสู้อย่างหนักเพื่อที่จะกลับมา พี่มืดก็จะต่อสู้เหมือนกัน เค้าจะไม่ทิ้งไปไหน และจะทำทุกอย่างเท่าที่ชีวิตนี้จะทำให้ได้ จะรอคอยอย่างมีความหวังต่อไป แม้เวลาจะนานต่อไปอีกแค่ไหน...

ดูได้จากที่นี่เลย http://truemusic.truelife.com/home/player/player_mv.php?songguid=20090810135754121499 และมีให้โหลด เอ็มวี และ mp3 ของ อัลบัม wan soloist และ wan soloist plan B ด้วย ตามลิงค์ http://minihome.truelife.com/home/boards/view/26360 เพลง                  : คนไม่มีเวลา เนื้อร้อง               : ธนกฤต พานิชย์วิทย์ ทำนอง / เรียบเรียง : ชวิน จิตรสมบูรณ์

คง ไม่ ได้ เข้า มา MTP นะ คะ ช่วง นี้ ..

เหตุ ว่า ตา อัก เสบ อย่าง รุน แรง ค๊า .. ก๊ากกกกกกกก

เนื่อง ด้วย เมื่อ วัน สุก ไป งาน ปาร์ตี้ มา ค๊า แล้ว กลับ บ้าน มา ดึก ..

ทั้ง เหนื่อย และ ง่วง มาก .. จึง หลับ ไป โดย ไม่ ได้ ถอด คอนแทคเลนส์ ..

โอ้ว แม่ เจ้า!!!! 

เช้า ตื่น มา แทบ ลืม ตา ไม่ ขึ้น เหมือน ใคร มา ปอก หอม แดง ใส่ ตา ..

นึก ขึ้น ได้ (( แต่ คง สาย ไป ซะ ละ )) ..

ว่า เมื่อ คืน นอน ไม่ ได้ ถอด คอน แทค เลนส์ นิ

จึง รีบ ลุก ไป ถอด .. พอ ส่ง กระ จก เท่า นั้น แหละ ค๊า ..

ตา แดง นึก ว่า พระ เอก Twilight มา เอง .. หุหุ

ตา แดง มาก จน น่า ตก ใจ .. ไม่ กล้า บอก แม่ ด้วย ค่ะ ..

กัว โดน ว่า .. แง แง (( ทำไงดี ))

ก้อ ลอง ไป เอา ยาล้าง ตา มา ล้าง .. แล้ว ก้อ นอน ซัก พัก ..

ปากด ว่า ไม่ หาย เลย .. กลับ เปน หนัก ขึ้น -___-' .. 

ที นี้ มี อาการ ภูมิ แพ้ ขึ้น จมูก ด้วย ค่ะ .. เพราะ ตา มัน ติด ต่อ กะ จมูก

น้ำมูก ไหล ไม่ หยุด .. ตา ก้อ ลืม ไม่ ขึ้น .. ปวด หัว จี๊ดๆๆ ..

ไม่ ไหว แล้ว .. หา หมอ ด่วนน !!

ยอม โดน แม่ ว่า .. ดี กว่า ตา บอด ละ ที นี้ ..

ออก ไป หา หมอ อย่าง ด่วน เลย ค่ะ -_____-'

 เจอ หมอ แล้ว .. 

( เปน ครั้ง ที่ 2 หลัง จาก ที่ เคย เตือน เรื่อง ถอด เลนส์ ก่อน นอน ทุก ครั้ง ไป แล้ว )

คุณ หมอ ตก ใจ มาก .. ทัก คำ แรก .. ทำ ไม มัน แดง ขนาด นี้ อ่ะ ..

 O__O พร้อม กะ ทำ ตา โต ใส่

ยัง ไม่ ทัน ตอบ อา ไร เลย .. เหมือน คุณหมอ จะ รู้ ..

เรียก มา ว่า ซะ ยก ใหญ่ ไป ที นึง ..

แก ตรวจ ไป ก้อ บ่น ไป .. แก บอก ชื่อ เชื้อ ที่ ทำ ให้ ตา อัก เสบ มา ..

แต่ นุ่น ก้อ จำ ไม่ ได้ หรอก ค่ะ @__@

แก ขู่ ว่า .. ถ้า ขืน ทำ แบบ นี้ อีก นะ .. ระ วัง ไว รัส จะ กิน ตา เอา .. O__O

((( แงแง นู๋ กัว แล้ว ค๊า )))

แล้ว นุ่น ก้อ เล่า ให้ ฟัง ว่า .. ก่อน หน้า นี้ .. ใช้ น้ำ ยา ล้าง ตา มา ..

แต่ ก้อ ยิ่ง ทำ ให้ เคือง ตา ใหญ่ ..  แป่ววววว -___-'

คุณ หมอ บอก ว่า ..

** ไม่ ควร อย่าง ยิ่ง .. เพราะ จะ ยิ่ง ทำ ให้ เชื้อ โรค กระ จาย ใน ลูก ตา **

แป่ววว !! สรุป นู๋ ผิด พลาด เอง ตั้ง แต่ ไม่ ได้ ถอด คอนแทคเลนส์ นอน แล้ววววว ..

((( ฮือออ ฮือออ .. )))

เสีย ตัง สบาย ใจ ... ดี นะ ที่ ตา ไม่ บอด ..

แล้ว ยัง ต้อง ฟัง แม่ กัณฑ์เทศน์มหาชาติ อีก 1 จบ .. เอิ้กกกกกกกกกกกก ~

อ้ออ ที่ สำ คัญ ... กลาย เปน ป้า แว่น ไป อีก 1 อาทิตย์ เลย ค่ะ ..  ^_____^

ปล. อยาก เล่า เรื่อง นี้ เปน อุทาหรณ์ ให้ คน คน ที่ ใส่ คอนแทตเลนส์ นะ ค๊า ..

ดวง ตา เรา มี อยู่ คู่ เดียว..โปรด รักษา กัน ไว้ ให้ ดี นะ คะ..

***** อย่า เผลอ ทำ แบบ นุ่น หละ .. ไม่ดี๊ ไม่ดี *****

อ๋ออออ .. ช่วง นี้ อาจ จะ ไม่ ค่อย ได้ เข้า มา นะ คะ .. แสบ ตา นิด นิด .. ^____^

 ว่า จะ รอด อยู่ แล้ววววววว เชี๊ยววววววว

ไม่ น่า ทัก พี่ พิม เล้ยยยยยยย ..

เค้า บอก ว่า ทัก แล้ว ของ จะ เข้า ตัว .. อิอิอิ

เข้า มา เต็มๆ เลย เนี๊ย .. อีก 20 ข้อ .. 555+

แต่ เต็ม ใจ จะ ทำ TAG นี้ มากๆ ค๊า ..

ท่า จะ ฮา ดี ^____^ 

น.นู๋ นุ่น .. นี้ ท่าน ได้ แต่ ใด มา ..

เสด็จ พ่อ เสด็จ แม่ ท่าน ตั้ง นาม นี้ ให้ ..

น.นู๋ นุ่น เฮ ฮา บ้า กว่า ใคร ..

โปรด รู้ ไว้ นาม นี้ เค้า ดี จริง  .. ^____^

3....2....1.....

เริ่ม เลย น๊า .... 

1.  ชื่ออะไร

นุ่นนี่ ^^

2.  คำที่มีสี่ตัวอักษร

นฤมล  ( แปล ว่า = หญิง ที่ ไม่ มี มลทิน .. อย่าง นุ่น เปน ต้น .. อิอิ )

นิติพงษ์ ห่อนาค ( นักแต่งเพลงในดวงใจเลยคนนี้ .. ต้อง พี่ ดี้ เท่า นั้น )

4.  ชื่อปู้หญิง

 นินนี่ ( ชื่อ เพื่อน สนิท ที่ รัก ที่ ซู๊ดดดด ^_____^ )

 นักร้อง ( เปน อาชีพ ใน ฝัน สมัย เด็กๆ อ่า ^^ )

 น้ำผึ้ง ( สี เหลือง อำพัน .. สวย ดี ค๊า )

7.  สิ่งที่ใส่ไว้บนร่างกาย 

  นาฬิกาข้อมือฝั่งเพชร Rolex ( อยาก ได้ .. แต่ ไม่ มี ใส่ นะ .. คริ คริ ) 

9.  ของที่เจอในห้องน้ำ

น้ำยาบ้วนปาก ( เพื่อ ลม หาย ใจ ที่ หอม สด ชื่นนนนน ^^ )

10.  สถานที่

น้ำตก ไนแองการ่า ( เปน สถาน ที่ ท่อง เที่ยว ที่ อยาก ไป มากกกก )

11.  เหตุผลที่มาสาย

นอย ( ศัพท์ วัย รุ่น .. แปล ว่า .. เซง สุด สุด )

นอ บิท ( Norbit หนังตลก แสดง โดย Eddie Murphy .. ขำ มากกก )

14.  เครื่องดื่ม 

น้ำส้มคั้น ( น้ำ นาง เอก ม๊ะ .. เหม๊าะ เหมาะ กะ นุ่น ที่ ซู๊ดดดดด ^^ อิอิ )

15.  วงดนตรี

NIRVANA ( เพลง เค้า ฟัง แล้ว หลอนนนน ดี --' )

16.  สัตว์

นกเป็ดน้ำ ( เอา ให้ ดู แปลก หน่อย .. เด๋ว จะ ว่า ง่าย ไป ^^ ) )

17.  ชื่อถนน

นราธิวาสราชนครินทร์ ( ไป เที่ยว แถว น้าน บ่อย .. อิอิ เลย คุ้น ) 

18.  รุ่นรถ

นิสสัน นาวาร่า ( ฟัง มา จาก โฆษณา อีก ที ง่ะ .. กระบะ พันธุ์ แกร่ง --' )

19.  ชื่อเพลง

ใน คืน ที่ เรา เจอะ เจอ กัน ครั้ง แรก  -  ของ พี่ บอย โกษิยพงษ์ ^___^

( อยาก จะ พบ อีก สัก ครั้ง อยาก ให้ คืน นั้น ย้อน คืน มา ใหม่

และ ใน คราว นี้ จะ ไม่ ยอม ให้ เธอ จาก ไป ..

 และ อยาก จะ รู้ ตอน นี้ เธอ .. อยาก รู้ ตอน นี้ เธอ อยู่ ไหนนน .. )    

>>> เปน เพลง โปรด เลย หละ ค๊า ^^

20.  คำกริยา

นอน  Zzz..zzz'

จบ แล้ว .. สวัสดี .. ราตรี สวัสดิ์ ทุก ท่าน  (-/\-)

1. หน้าตาดี

อ๊ะ แน่ นอน ..

หน้า ตา ดี มี ชัย ไป กว่า ครึ่ง .. อิอิ 

2. ใจถึง พึ่งได้

ชัวร์ ..

อยาก ให้ ทำ ไร ขอ ให้ บอก ..

เพื่อ เพื่อน ทำ ได้ เสมอ .. ^____^ 

3. ช่างสังเกต

มาก มาก ..

พ่อ บอก ว่า เปน คน ช่าง สัง เกต แบบ นี้ ดี

มี ครั้ง นึง นั่ง รถ ไป กะ พ่อ ..

แล้ว ฝา กระโปรง รถ ข้าง หน้า ปิด ไม่ สนิท ..

พ่อ ก้อ ขับ รถ เร็ว มาก บน ทาง ด่วน .. เรา เหน เลย รีบ บอก พ่อ ..

เพราะ กลัว ว่า ฝา กระโปรง มัน จะ ขึ้น มา ตี กระจก หน้า รถ ..

เกือบ เสีย โฉม แล้ว ไม๊ หละ -_____-' ดี นะ ที่ ช่าง สังเกต

4. เฮฮา ปาจิงโกะ

สุด ยอดดดดด ..

ใคร อยาก รู้ ว่า เรา เฮฮา ไม๊ ..มา เจอ กัน ได้ น๊า ..

ไม่ เชื่อ ลอง เข้า ไป ดู ใน อัลบั้ม วันเกิด พี่เฟิ้ม ได้ น๊า .. อิ อิ อิ ^^

5. ไม่มีคำว่าพอดี 

น่าน จิ ..

วลี นี้ แทง ใจ ดำ มากกกก  -____-'

พยายาม หา ความ พอ ดี ให้ กับ ตัว เอง อยู่ เหมือน กัน ..

รู้ สึก ว่า ตัว เอง จะ เกิน เกิน ไป หน่อย อ่ะ .. เอิ้ก เอิ้ก .. เกิน จน ล้นน!!

6. ตัวใหญ่ไปไหนด้วยก็อุ่นใจ

เห็น เห็น กัน อยู่ ^____^

เรื่อง ไซส์ ไม่ สำ คัญ .. ขอ แค่ มี เธอ มี ฉัน .. ไป ไหน ไป กัน .. ก้อ พอ

7.งานกำยำ งานนารี ผู้หญิงคนนี้ทำได้โหม๊ดด

I'm a Supergirl

เห็น อย่าง นี้ ทำ ได้ ทู้กกกก อย่าง .. ขอ ให้ บอก เล้ยยย ..

คริ คริ .. นู๋ ทามมมมม ด้ายยยย ค๊า ^^

8. ไม่ชอบล้างจาน

เฉย เฉย ..

แต่ ให้ ล้าง ก้อ ล้าง ได้ ..

9. ไม่กินเผ็ด

พอ ไหว พอ ไหว ..

แต่ ถ้า เผ็ด มากๆ นู๋ ก้อ ไม่ หวายย เหมือน กัล ..  

แต่ ถ้า เผ็ด .. แต่ อร่อย .. นู๋ โอ เคร เลยยยย .. อิอิ 

สรุป คือ ... กิน ได้ ทุก อย่าง ที่ ขวาง หน้า 555555+

10. กินหวาน

ไม่ มั้ง ..

ปกติ เปน คน หวาน อยู่ แล้ว ..

เลย คิด ว่า จะ ลด ลด ทาน หวาน ลง หน่อย แล้ว อ่ะ คะ ^^

11. ไม่กินของร้อน 

ชอบ เลย .. 

พวก ซุปๆ .. น้ำๆ .. แต่ ต้อง รอ ให้ เย็น ก่อน นะ ถึง จา กิน .. O_O  

เอ๊ะ ยัง ไง นี่ .. งง มะ ??

12. หลับง่าย

ไม่ ค่อย อ่ะ .. 

อยาก หลับ ง่าย ง่าย ได้ เหมือน กัน ..

เพราะ ปกติ นอน ไม่ ค่อย จา หลับ เล้ยยย .. แป่ววว!!  

13. ติดสื่อทุกชนิด 

ไม่ addicted ขนาด น้านน .. 

แต่ ก้อ ติด ตาม ข่าว สาร อยู่ บ้าง .. แค่ อยาก อิน เทรนด์   

14. ติดผ้าห่ม-หมอนข้าง

555+ ถาม เหมือน จา รู้ เลย ..  

มี อี เน่า ให้ นอน กอด อยู่ ทุก คืน อ่า .. อิอิ ^^ 

ผ้า ห่ม ขาด จน แม่ ทน ไม่ ไหว .. เอา ไป ฉีก เปน ผ้า เช็ด เท้า แล้วววว

15. สร้อย  ข้อมือ นาฬิกา และแว่นตา

ขาด เธอ เหมือน จะ ขาด ใจ .. 

ไม่ ได้ เลย จิง จิง อ่ะ ถ้า ไม่ มี สิ่ง เหล่า นี้ ออก จาก บ้าน ไม่ ได้ เลย ..

ลืม อา ไร ลืม ได้ นะ แต่ ของ พวก นี้ ต้อง มี ติด กระ เป๋า เสมอ .. อิอิ

ขอ เพิ่ม อีก ตุ้มหู กะ แหวน ก้อ ขาด ไม่ ได้ .. 

ใส่ ไม่ ครบ .. รู้ สึก องค์ จา ไม่ ลง 55555555+ 

16. กลัวฟันปลอม กะ ตุ๊กแก

ไม่ กลัว และ กลัว .. 

ฟัน ปลอม .. กลัว ทำ ไม ?? 

ตุ๊ก แก หรอ .. กลัว ม๊ากกกกก .. มี เธอ ต้อง ไม่ มี ช้านนน ..~>,<~..

17. ชอบกอล์ฟ-ไมค์

I have no idea --' 

เฉย เฉย มาก มาก อ่ะ  

18.ชอบเที่ยว

เปน ชีวิต จิต ใจ ^___^ 

ก้อ ช้าน ชอบ เที่ยว มัน ผิด รึ ไง ก้อ ช้าน รัก ใน เสียง ดนตรี

เมื่อ ไร โดน จัง หวะ ดีดี 1 2 3 4 ก้อ ถึง ที เฮ ..

เฮ อี เย อี เย อี เย้ .. เฮ อี เย อี เย อี เย่ ..

แต่ เที่ยว ได้ ทุก แนว นะ ค๊า .. ขอ ให้ ชวน เห๊อะ ..

ไป ได้ ตลอด ทุก ที่ .. ทุก เวลา .. อิอิ 

เที่ยว จน แม่ จา ไล่ ออก จาก บ้าน ละ .. เอิ้ก เอิ้ก เอิ้ก  

19. หน้าตาเหมือนน้อง

เปน ลูก คน เดียว ง่ะ --' 

แต่ เปน คน หน้า ตา ดี น๊า ^^ 

20. เหมือนจะสังคมจัด  แต่โลกส่วนตัวสูง

ห้า ห้า ห้า ..  

อัน นี้ ก้อ ต้อง มี กัน บ้างงง ^^ 

21. ขับรถเร็ว

ปกติ ไม่ ขับ รถ อ่า ค๊า 

แต่ เคย ขับ ก้อ อยู่ ประมาณ ที่ 100-120 km/hr 

22. พูดเหน่อ 

มัน ก้อ ต้อง มี กัน บ้างง .. 

เพื่อนๆ ชอบ ทัก เวลา เรา พูด คำ คำ นึง .. 

" อย่าง เพิ่ง " ...... เรา จา พูด เปน " อย่า เพิ้งงง " 

23. ซื้อของนาน ถูกใจยาก

แทบ จะ ไม่ คิด .. 

เวลา เจอ อา ไร ถูก ใจ ซัก อย่าง ก้อ จะ ซื้อ เลย ทัน ที .. 

ไม่ คิด อา ไร นาน เล้ยยยยยยยยย 

เพราะ เรา ถือ คติ ว่า.. " ของ ของ เรา มัน ต้อง เปน ของ ของ เรา เดะ " 

24.ชอบนอนดึก

ไม่ ได้ ชอบ หรอก แต่ ก้อ ทำ ประจำ .. 

ควร จะ เรียก ว่า นอน เช้า มาก กว่า .. ทำ ตัว เปน เด็ก อัง กิด ไป ด้ายยย ..

นอน ที ก้อ ตี 4 ตี 5 .. บาง ที ก้อ นอน ตอน ส่ง พ่อ แม่ ไป ทำ งาน เส็ด .. อิอิ

25. ง่าย ๆ

Simply ME ^____^ 

ใช้ ชีวิต อย่าง ง่ายๆ สบายๆ ชิวๆ   

แค่ นี้ ที่ เปน อยู่ ชีวิต ก้อ มี ความ สุข บน ความ เรียบ ง่าย ละ .. 

 ปล. ขอบคุณ มะเหมี่ยว ที่ส่งtagนี้มาให้ทำ ..

ขำขำ ดี จร้า ^______^  

วาเลนไทน์ ปี นี้ เปน อา ไร ที่ ช๊อก มาก เลย ค่ะ ..

นุ่น ได้ สูญเสีย น้อง ชาย ที่ สนิท คน นึง ไป อย่าง ไม่ คาด คิด ..

ทั้ง ๆ ที่ เปน วันวาเลนไทน์ .. วัน ที่ คิด ว่า นา จะ มี แต่ เรื่อง ดีดี เกี่ยว กับ ความ รัก เข้า มา ..

แต่ กลับ กลาย เปน ต้อง เสีย น้ำ ตา กับ วาเลนไทน์ ปีนี้ ..

นุ่น ขอ ให้ เรื่อง นี้ เปน อุทาหรณ์ กับ ทุกๆ คน นะ คะ ..

เช้า วัน อาทิตย์ ที่ 15 กุมภาพันธ์ เวลา 7 โมง 15 .. ขณะ ที่ นุ่น นอน หลับ อย่าง สบาย บน เตียง

ครืดด ครืดดดด .. เสียง โทร สับ สั่น ปลุก กวน ใจ แต่ ไกล .. ไม่ อยาก ลุก ไป รับ เลย ปล่อย ไว้

คิด ใน ใจ ... ใคร โทร มา แต่ เช้า เนี๊ยยยย .. แต่ ก้อ ยัง ไม่ ลุก ไป รับ .. นอน กลิ้ง ต่อ ไป ..

พอ 7 โมง ครึ่ง .. ได้ เวลา ลุก จริงๆ ละ .. ก้อ มา กด โทร สับ ดู ..

O_O เอ้ย แป้ง โทร มา แต่ เช้า เลย .. มี อา ไร เนี๊ยยยย .. ปกติ ไม่ โทร มา เช้า แบบ นี้

( แป้ง คือ เพื่อน สนิท อ่ะคะ ) .. เลย รีบ โทร กลับ ไป .. ใน ใจ ก้อ คิด .. ต้อง มี อา ไร แน่ๆ

นุ่น ::: เอ้ย แป้ง .. แก โทร มา แต่ เช้า มี อา ไร ว่ะ ...

แป้ง ::: (( เสียง สั่น เครือ มา เลย )) .. แก ชั้น ขอ โทษ หว่ะ ที่ โทร ไป แต่ เช้า..แก จำ เฟรม ได้ ป่ะ ..

(( เฟรม คือ แฟน เก่า น้อง สาวแป้ง อ่ะค่ะ ))

นุ่น :: อื้อออ จำ ได้ ดิ ..

แป้ง :: เฟรม .. เฟรม เสีย แล้ว นะ แก ... ( พร้อม ด้วย เสียง สะอื้น นิดๆ )

นุ่น ::: O____O ( ช๊อก ไป ชั่ว ขณะ ) .. ใคร นะ แก ?? ( ถาม เพื่อ ความ แน่ ใจ ว่า ฟัง ไม่ ผิด )

แป้ง :: เฟรม .. เฟรม แฟน เก่า พลอย หน่ะ ..

นุ่น :: เอ้ย จิง ดิ แก .. ใจ เยน นะ เว้ย .. เด๋ว เยน นี้ เจอ กัน ( รับ ข้อ มูล มา ว่า วัน นี้ ต้อง ไป วัด ไหน )

วาง สาย ไป ด้วย ความ งง .. ฟัง รายละเอียด การเสียชีวิต มา นิด นึง .. ยัง งง งง แบบ คิด ไม่ ถึง

วัน นี้ ต้อง ออก ไป ทำ อา ไร หลาย อย่าง .. จิต ใจ กระสับ กระส่าย ไป หมด ..

ตอน บ่าย ทำธุระ อยู่ แถว สามย่าน เพื่อน แวะ มา รับ แล้ว ไป วัด แถว ประเวศ อ่อนนุช 67 กัน

รถ ติด มาก ระ หว่าง ทาง .. คิด ใน ใจ ขอ น้อง ว่า ..

ขอ ไป ให้ ทัน เห็น หน้า กัน ครั้ง สุด ท้าย เถิดดด

และ แล้ว พวก เรา ก้อ ไป ทัน เวลา กัน จริงๆ ..

ฟัง ความ ถึง รายละเอียด การ เสีย ชีวิต ของ น้อง มา ได้ ดังนี้

เช้า วัน ที่ เสาร์ ที่ 14 กุมภาพันธ์ .. น้อง ได้ เสีย ชีวิต ลง โดย ที่ ทุก คน ไม่ คาด คิด ..

ด้วย สาเหตุ ที่ ว่า ระบบ การ หาย ใจ ล้ม เหลว ..

เช้า วัน นั้น น้อง ได้ กลับ เข้า บ้าน มา ตอน เช้า ประมาณ 6 7 โมง เช้า

น้อง คง ออก ไป เที่ยว ข้าง นอก กับ เพื่อน ตาม ประสา วัย รุ่น ใน คืน วัน ศุกร์ ที่ 13

พอ กลับ เข้า บ้าน มา .. น้อง ได้ ซื้อ หมู ปิ้ง มา กิน 8 ไม้ ..

คง เปน เพราะ หิว มาก และ เหนื่อย มาก ด้วย .. น้อง คง ทาน เร็ว ไป ..

พอ ทาน เส็ด น้อง ก้อ ไป นอน .. พอ เข้า ห้อง ได้ ซัก พัก .. น้อง หลับ ไป ..

แล้ว คน ที่ นอน ด้วย .. เกิด ได้ ยิน เสียง หาย ใจ ผิด ปกติ .. เลย พยายาม เรียก น้อง ให้ ตื่น ..

แต่ เรียก เท่า ไหร่ น้อง ก้อ ไม่ ตื่น .. พอ ซัก พัก เอา นิ้ว ไป แตะ ที่ จมูก .. พบ ว่า ไม่ หาย ใจ แล้ว

พยายาม ปั้ม หัวใจ และ ผายปอด .. ก้อ ไม่ มี อาการ ตอบ สนอง ใดใด ..

พอ ถึง โรง พยาบาล พยายาม ช่วย ชีวิต กัน อีก ครั้ง .. แต่ ก้อ ไม่ เปน ผล ..

น้อง จาก เรา ไป ด้วย อาการ สงบ เวลา 10 นาฬิกา เช้า วาเลนไทน์ นั่น เอง

ผล ชันสูตร พบ ว่า .. มี เศษ หมู ปิ้ง ไป ปิด กั้น ทาง เดิน หาย ใจ ภาย ใน หลอด ลม ..

นุ่น ฟัง แล้ว ไม่ อยาก จะ เชื่อ เลย ค่ะ ..

ว่า ไอ หมู ปิ้ง เนี๊ย นะ .. หล่น ไป อยู่ ใน หลอด ลม ..

เปน ไป ได้ หรอ ?? แต่ เปน ไป แล้ว -_____-'

เฟรม ได้ จาก ไป อย่าง สงบ ณ เวลา 10 นาฬิกา ของ เช้า วัน วาเลนไทน์

น้อง เปน ที่ รัก ของ ทุกๆ คน .. เสียง หัว เราะ น้อง ทำ ให้ ทุก คน ยิ้ม ได้ ^____^

น้อง จาก ไป ด้วย วัย เพียง 22 ปี เท่า นั้น

น้อง เปน ลูกชาย คนเดียว ของ คุณพ่อ คุณแม่ ..

น้อง เปน แก้ว ตา ดวง ใจ เปน ความ หวัง เดียว ของ ครอบ ครัว ..

น้อง เปน คน แข็ง แรง .. เปน นัก กีฬา ว่าย น้ำ ของ โรงเรียน และ มหาลัย ด้วย ..

น้อง เปน ตัว แทน ไป แข่ง กีฬามหาลัยโลก ได้ เหรียญ กลับ มา มาก มาย ..

น้อง เปน คน จิตใจโอบอ้อม อารี มี มนุษยสัมพันธ์ ดี ต่อ ผู้ อื่น ทั้ง ที่ รู้ จัก และ ไม่ รู้ จัก ^^

น้อง เปน ที่ รัก ของ เพื่อนๆ และ น้องๆ ใน คณะ ..

น้อง เรียน ม.เกษตร ปี 5 .. อีก ไม่ นาน นี้ น้อง ก้อ จะ จบ มา เปน นายสัตวแพทย์ ผู้ ใจ ดี แล้ว ..

โอ๋ เอ่ย .. อนิจจัง ล้วน ไม่ เที่ยง .. ไม่ มี อะ ไร แน่ นอน กับ ชีวิต ..

น้อง จาก ไป อย่าง ไม่ มี วัน หวน กลับ

โอ้ น้อง รัก ลา ลับ ไป ใจ ถวิล หา

ขอ บุญ บารมี สร้าง จง นำ พา

โอ้ ชาติ หน้า มี จริง คง เจอ กัน

ด้วย ความ อาลัย รัก อย่าง สุด ซึ้ง

ปล. ถึง ทุก คน ที่ ได้ อ่าน นะ คะ ..

คือ นุ่น อยาก ให้ มอง เรื่อง นี้ ว่า ..

" ชีวิต คน เรา นั้น สั้น เหลือ คณา อย่า รอ ช้า ปล่อย เวลา ให้ ผ่าน ไป " ( มา เปน เพลง เลย ม๊ะ )

เรา ไม่ รู้ ว่า จะ มี ชีวิต อยู่ บน โลก นี้ กัน อีก กี่ วัน นะ คะ

ใคร มี อา ไร ที่ อยาก จะ ทำ ก้อ รีบๆ ทำ กัน ซะ เถอะ ..

อย่า มัว แต่ ฝัน .. ลง มือ ทำ ตาม ความ ฝัน ที่ คิด ไว้ ให้ สำ เร็จ ..

ใคร อยาก บอก อา ไร กับ ใร ก้อ รีบ ๆ บอก กัน ให้ รู้ ไป ซะ ..

เพราะ อย่าง น้อย เรา ก้อ หวัง ดี ไม่ ได้ หวัง ร้าย กับ เค้า .. จริง ม๊ะ ^^

ใคร โกรธ เคือง ใคร .. ก้อ ให้ อภัย ปล่อย วาง กัน ซะ ..

เพราะ เรา ไม่ รู้ ว่า พรุ่ง นี้ จะ มี โอกาส ให้ อภัย กัน รึ เปล่า ?

ใคร ที่ ไม่ เคย กอด พ่อ แม่ .. ก้อ ไป กอด กัน หน่อย นะ คะ

เรา ไม่ ได้ โต เกิน กว่า จะ กอด ท่าน ไม่ ได้ .. แสดง ความ รัก ให้ รู้ๆ กัน ไป เลย ^^

เวลา จะ ไป ไหน มา ไหน .. ช่วย โทร บอก คน ที่ บ้าน ให้ รู้ ด้วย นะ คะ

เพราะ เค้า คง เปน ห่วง คุณ ไม่ น้อย เวลา กลับ บ้าน ดึกๆ ..

ขอ ให้ ทุกๆ คน ใช้ เวลาๆ ใน ทุกๆ วัน ที่ มี ให้ คุ้ม ค่า นะ คะ ..

เพราะ เรา ไม่ รู้ ว่า เรา จะ จาก โลก นี้ ไป กัน วัน ไหน ..

ใช้ ชวิต อย่าง ไม่ ประมาท และ มี สติ อยู่ เสมอ นะ คะ ..

สุด ท้าย นี้ อยาก จะ บอก ว่า รัก และ ระ ลึก ถึง ทุก คน นะ คะ ..

ทุก คน ที่ ผ่าน มา เจอ กัน ทั้ง ที่ เคย พบปะ กัน และ เคย คุย กัน ..

อยาก ให้ เรื่อง นี้ เปน แง่ คิด กับ ทุกๆ คน นะ คะ ..

และ ถ้า มี โอกาส อยาก ให้ ลอง ไป ฟัง เพลง สองหมื่น ดู นะคะ .. โพส ไว้ แล้ว หละ .. อิอิ

ขอบคุณ ที่ แวะ มา อ่าน กัน นะ ค๊า ^___________________^

ความจำสั้น แต่รักฉันยาว

ภาพยนตร์โดย ยงยุทธ ทองกองทุน


รายชื่อนักแสดงนำ

          อารักษ์       อมรศุภศิริ         รับบท       เก่ง
          ญารินดา     บุนนาค             รับบท      ฝ้าย
          ศันสนีย์       วัฒนานุกูล        รับบท      ป้าสมพิศ
          กฤษณ       เศรษฐธำรงค์      รับบท      ลุงจำรัส

          คุณว่า ปลาทอง จำได้กี่วิ?
          แล้วรักของเรา จำกันได้ นานเท่าไร?

          5 มีนา - จดจำความรู้สึกดีๆไว้ด้วยกัน
      แม้การลืมรักครั้งแรก...ทำได้ไม่ง่าย
  แต่ไม่ได้แปลว่าการมีรักครั้งใหม่จะทำไม่ได้

ความจำสั้น..แต่รักฉันยาว

          เรื่องราวความรักของคนสองคู่
          ที่เวียนมาพบกันในช่วงเวลาสั้นๆ
          หากแต่มันกลับประทับอยู่ในความทรงจำ
          ซึ่งกันและกันยาวนาน...


ความจำสั้น..แต่รักฉันยาว

          ว่ากันว่า ปลาทอง เป็นสัตว์ที่มีความจำสั้นเพียง 3 วินาที 
          ว่ากันว่า ปลาทอง เป็นสัตว์ไม่มีความรัก เพราะเพียงแค่มันว่ายจากขอบโถด้านหนึ่ง
          ถึงขอบโถอีกด้านหนึ่ง มันก็จำหน้าปลาสาวที่มันเพิ่งบอกรักไม่ได้ซะแล้ว
          แต่เพราะคนไม่ใช่ปลาทอง เราจึงลืมความรักกันไม่ได้ง่ายๆ !!!

"รักที่อยากลืมกลับจำ"

          เก่ง (อารักษ์ อมรศุภศิริ) กลับมาพบกับ ฝ้าย (ญารินดา บุนนาค) รักครั้งแรกของเขาอีกครั้ง เมื่อเธอพาหมามารักษาที่คลินิกของเขา หลายปีที่ไม่ได้เจอกัน เก่งรู้เพียงว่าฝ้ายแต่งงานไปกับเพื่อนสนิทของเขา และทั้งคู่เพิ่งจะหย่ากัน เก่งลังเลที่จะเริ่มต้นใหม่กับรักครั้งเก่า เขาพยายามตัดใจด้วยการแกล้งทำเป็นไม่เคยรู้จักเธอ เพราะเธอเองก็จำเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ 

"รักที่อยากจำกลับลืม"

          ป้าสมพิศ (ศันสนีย์ วัฒนานุกูล) กับ ลุงจำรัส (กฤษณ  เศรษฐธำรงค์) เป็นคู่รักที่พบกันในชมรมคอมพิวเตอร์เพื่อผู้สูงอายุ ทุกๆอาทิตย์ลุงจะขับรถจากสวนที่ชุมพรมาเรียนกับป้าที่กรุงเทพฯ เพียงเพื่อจะได้อยู่ด้วยกันครั้งละสามชั่วโมง นั่นเพราะลูกของป้าไม่เห็นด้วยที่แม่ริมีรักใหม่ในวัยนี้ ทันทีที่รู้ว่าครอบครัวจะย้ายไปเมืองนอก ป้าตัดสินใจฮึดหนีลูกไปหาลุงที่ชุมพร โดยที่ไม่รู้ว่าวันและวัยเป็นอีกแรงที่กำลังพรากทั้งคู่ออกจากกัน

          เพราะคนไม่ใช่ปลาทอง เราจึงลืมความรักกันไม่ได้ง่ายๆ
          และแม้จะรู้ว่ายิ่งจำยิ่งเจ็บ เราก็ยังเลือกที่จะต่อสู้เพื่อมีรักอันยาวนาน



ขอขอบคุณข้อมูลภาพประกอบจาก
 

"หวานขม BITTERSWEET BOYdPOD THE SHORT FILM"

รส 13 รัก ก่อกำเนิด 13 ภาพยนตร์ สะท้อนอุบัติการณ์แห่งรัก จาก 13 บทเพลง ของ บอย โกสิยพงษ์ และ ป๊อด ธนชัย อุชชิน

ภาพยนตร์รัก 13 เรื่อง จากอัลบั้มฮิต Bitter Sweet ที่เรียงร้อยออกมาจากบทเพลงรัก

กลายเป็นภาพยนตร์ของพวกเขา Boyd Pod ร่วมด้วยพี่น้องผองเพื่อนที่มาช่วยกันสร้างความรักที่หวานขม

ในแบบฉบับของบอยด์ป๊อดให้เกิดขึ้นครั้งแรกบนจอภาพยนตร์

----------------------------------------------------------------------------------------------------          
 รักคุณเข้าอีกแล้ว 
 กำกับโดย วิทยา ทองอยู่ยง

          ความรัก ความผูกพัน ที่สมาชิกในครอบครัวมีให้กันส่งผ่านเพลงที่มีความหมายลึกซึ้งที่เรียกกันติดปากกันว่า

           "เพลงน็อกของครอบครัว" ที่สมาชิคทุกรุ่น ทุกวัย ต่างใช้เพลง "รักคุณเข้าอีกแล้ว"

          เป็นเพลงจีบสาวส่งความรักถึงคนที่พวกเขาหลงรักในเวอร์ชั่นต่างๆ กันอย่างน่ารัก      

         มีเพลงเพลงนึงที่เคยร้องให้เธอฟัง 
         ไม่รู้ว่ายังจำได้หรือเปล่า 
         วันและเวลาอาจจะหมุนและเวียนไป 
         แต่ใจความในเพลงนั้นของเรา 
         ก็ยังคงเฝ้าย้ำพูดถึง  ความรักที่ลึกซึ้ง 
         และยังคงตรึงในหัวใจนานแค่ใหน ก็เหมือนเก่า 
         เหมือนวันแรกที่เรา เจอะกัน 

           
         นักแสดง : ด.ญ. ภัสสร คงมีสุข, ชนินทร์ อสุวพงษ์พัฒนา


 ที่วันนี้         
 กำกับโดย คมกฤษ ตรีวิมล

         อ้อย สาวสวยที่ต้องทำงานขายบริการเพื่อแลกกับเงินเพียงเล็กน้อย ได้พบกับ

         ยูจิ หนุ่มญี่ปุ่นที่มาทำงานในประเทศไทย ในตอนแรกเขามาซื้อบริการจากอ้อยด้วยความเหงา

         จากลูกค้า กลายเป็นเพื่อนสนิท และสุดท้ายความรักทำให้คนทั้งสองมองข้ามสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต

         ทั้งคู่ต่างยอมรับกันและกัน และรักเธอที่เป็นวันนี้ 

         ทุกคนไม่ว่าฉันหรือว่าใคร ๆ 
         ก็ต้องเคยผิดพลั้งหรือทำพลาดไป 
         ไม่อยากให้เธอฝังใจ เพราะฉันนั้นรักเธอ 
         ที่วันนี้  ที่เธอเป็นแบบนี้  

         ไม่ใช่เธอเมื่อวาน (ไม่ใช่เธอเมื่อวาน)  
         และจะยังรักไปอีกแสนนาน (และนานเท่านาน ) 
         ไม่มีวันเปลี่ยน 
  
          
         ยาโน คาซึกิ, ศศิรัตน์ พงษ์แสวง


 คำถาม ?        
 กำกับโดย อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม

         ลอย เด็กหนุ่มวัยรุ่นที่ยังคงมีคำถามในใจสำหรับตัวเขาเองว่า เขาควรจะทำอย่างไรกับอนาคตของเขาดี

         คำถามนั้นยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อพ่อของเขาก็ยิงคำถามเดียวกันให้กับลอย เด็กหนุ่มที่อยู่ในวัยหัวเลี้ยวหัวต่อ

        จะต้องจัดการกับชีวิตที่เหลือข้างหน้าด้วยตัวเอง หรือเขาจะปล่อยให้เวลาเป็นตัวกำหนดเองดี 

         เส้นทาง ในชีวิต อาจจะมีมากมายซะจนเราเดินหลงทาง 
         หัวใจหรือความคิด อะไรคือความถูกผิดคือทางสายกลาง 

         เส้นทางไหนที่ฉันควรเลือก มีใครจะรู้บ้าง 

         ดูทางซ้ายก็ผิด ดูทางขวาก็เบื่อ 
         ไม่รู้จะเชื่อและเลือกเดินตามเส้นทางไหนดี 
         ไม่อยากมีชีวิตที่ล่องลอย  อย่างนี้ มีไหมคำตอบ 

           
         ครรชิตพล ปริสุทธิ์สุนทร, นพลักษณ์ กุลธวัชชัย


 ช่วงที่ดีที่สุด        
 กำกับโดย วิชชพัชร์ โกจิ๋ว

          "สถานีแห่งความคิดถึง" สำนักงานที่ดูเหมือนจะเป็นจุดนัดพบ ให้ผู้คิดถึง

           ได้มีโอกาสเจอกับผู้ถูกคิดถึงอีกครั้ง สำหรับใครบางคนที่เฝ้าฝันว่าจะได้เจอ

           หรือได้อยู่ร่วมกับคนที่เขารักมากที่สุดในชีวิต แต่ไม่อาจทำให้ฝันเป็นจริงด้วยเงื่อนไขบนโลกของเหตุผล 

         ฉันนั้นไม่ได้มีเธออยู่ข้าง ๆ 
         เหมือนวันที่เราเคยเดินข้ามผ่าน 
         ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่าง มาด้วยกัน 
         นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด  แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้น ๆ 
         ที่เคยเกิดขึ้นกับฉันเพราะเธอ 

           
         วินัย พันธุรักษ์, มันตรินี ตรีชัชวาลวงศ์


 น้องเอ๋ย        
 กำกับโดย อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม

          ธี ชายหนุ่มที่มีไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิตสบายๆ แฟนสาวของธีเริ่มทนไม่ไหวกับพฤติกรรมมาสายเสมอ

          ซึ่งในวันเกิดของเธอๆ ได้ขอของขวัญวันเกิดคือ การมาให้ตรงเวลานัด 10 โมงเช้า ไม่เช่นนั้นเธอจะเลิกคบกับธี

          เจ้าพ่อสายเสมออย่างหนุ่มธีจะทำได้หรือไม่ ความรักของพวกเขาจะลงเอยอย่างไร 10 โมงเช้าวันพรุ่งนี้ได้รู้กัน 

         น้ำตาที่ไหลหยดลงเปื้อนถึงข้างใน 
         ไม่ว่านานซักเท่าไร ไม่ยอมลบเลือนจากใจ  ของเธอครั้งนั้น 
         วันคืนโหดร้าย ที่ผ่านพ้นความวุ่นวาย 
         ยังตอกย้ำในจิตใจให้ส่วนลึกนั้นหวั่นไหว เมื่อคิดถึงทุกครั้ง 
         อย่ายอมให้อดีต กลับมาทำร้าย 
         อย่ายอมให้หัวใจ ไม่มีความหวัง 
         โอ้น้องเอย อยากขอให้เธอช่วยฟัง 

           
         ฉันทวิชช์ ธนะเสวี, คีรติ มหาพฤษ์พงศ์


 คำไม่กี่คำ        
 กำกับโดย นิธิวัฒน์ ธราธร

          การทะเลาะกันเกิดขึ้นจากหลายสาเหตุ บ้างก็เกิดจากการหาเรื่องกัน บ้างก็เกิดจากความเข้าใจผิด

         แต่ส่วนใหญ่มักเกิดเพราะความเห็นที่ไม่ตรงกัน อาต้อยและบุรินทร์ก็ทะเลาะกัน เพราะความเห็นที่ไม่ตรงกันเรื่อง

         จารุวรรณ ผู้หญิงที่เป็นเพื่อนกันมานาน ความรักระหว่างเพื่อนกำลังทำให้เกิดความบาดหมาง 

         มีแค่เพียงคำไม่กี่คำ  ที่ทำให้ฉันนั้น ลำบากใจ 
         และก็อึดอัดทุก ๆ ทีเมื่อเจอเธอครั้งใด  เพราะว่าฉันรู้คำหนึ่งคำ 
         นั้นอาจจะทำให้เพื่อนที่เคยชิดใกล้ 
         ต้องห่าง  และก็อาจ จะหายไป 

          
         ปลาย ปรเมศร์, วทัญญู นิวัติศัยวงศ์ (ปิงปิง)


 เพื่อน         
 กำกับโดย นิธิวัฒน์ ธราธร

          ในวันสุดท้ายของการทำร้านขนมปังที่เป็นศูนย์รวมของเพื่อนซี้ 3 คน ป๊อด, โป้, นภ

          ปาร์ตี้เล็กๆ ที่จัดขึ้นก่อนที่พวกเขาจะแยกย้ายไปดำเนินชีวิตในแนวทางของตัวเอง

          ได้รวบรวมความทรงจำอันแสนหวานที่มาพร้อมความอบอวลของกลิ่นขนมปัง

          จะเป็นความทรงจำที่ทรงคุณค่า และคงมิตรภาพของความเป็นเพื่อนของพวกเขาตลอดไป 

         อยากขอให้เธอช่วยจดจำ  ถ้อยคำนี้ให้ขึ้นใจ  ว่าอย่างน้อยต่อจากนี้  เธอจะมีฉันตลอดไป 
         ไม่ว่าชีวิตของเธอนั้นจะต้องเจอะเจอเรื่องราวเช่นใด  แต่อย่างน้อยเพื่อนคนนี้ นั้นพร้อมจะเข้าใจ 
         และก็พร้อมจะเดินข้างเธอจนสุดทาง ไม่ว่าจะเจออะไร  
  
           
         ปารเมศ ทัวมสากล, มงคล โสภาพินิตนนท์, วิศว ทัพพะรังสี


 บทเรียน        
 กำกับโดย วิทยา ทองอยู่ยง

          เปอร์ พนักงานฉายหนังเด็กแนวที่มาเป็นคนฉายหนังเพราะอยากดูหนังฟรี

          โดยเฉพาะเรื่องที่ จินตรา สุขพัฒน์ แสดง วันหนึ่งเขาได้พบกับนักแสดงในดวงใจ

          เขารีบเข้าไปพูดคุยและชวนเธอเข้าไปในโรงภาพยนตร์ พอไฟดับ ภาพยนตร์เริ่มฉาย

          ภาพบนจอเป็นภาพที่เธอรู้สึกคุ้นเคย ภาพของผู้หญิงคนหนึ่งโลดแล่นอยู่ในหลายบทบาท

          แต่ว่านี้ไม่ใช่ภาพยนตร์เรื่องที่เธอรู้จัก มันเป็นภาพยนตร์เรื่องใหม่ เป็นภาพยนตร์ที่ทำจาก

          หัวใจแฟนภาพยนตร์ของเธอนั่นเอง 

         เมื่อความคาดหวังของเรานั้นพังทลาย 
         เมื่อความเสียใจเกิดจากการพบความจริง 
         ทั้งที่เราได้ทุ่มเททำจนหมดทุกสิ่ง 
         เมื่อใจที่ครั้งหนึ่งนั้นเคยยังมีแรง 
         กลับดูเหือดแห้งจนไม่เหลืออะไร 
         เมื่อฟางเส้นสุดท้ายกำลังจะขาดหายไป 
         ในเวลานั้นเรากำลังจะได้พบ บทเรียนสำคัญแค่ไหนรู้ไหม 

           
         จินตรา สุขพัฒน์, สุวิกรม อัมระนันท์


 เรื่องบ้าๆ        
 กำกับโดย ทรงยศ สุขมากอนันต์

          โอปอล์ เจ้าแม่พิธีกรจู่ๆ ก็ถูกยกเลิกงานอย่างกระทันหัน ด้วยความเซ็งสุดๆ

          จึงบึ่งรถไปเที่ยวชายทะเล ระหว่างทางได้เจอเด็กหนุ่มชื่อ เก้า โบกรถขอติดรถไปด้วย

          ทั้งคู่จึงได้กลายเป็นเพื่อนซี้ต่างวัยที่แชร์เรื่องบ้าๆ ระหว่างกันและกันในที่สุด 

         เก็บปฏิทิน และตารางนัด โยนทิ้ง นาฬิกา 
         หยุดรับทุกข้อความ  และทุกสาย ที่โทรเข้ามา 
         ไปเก็บกระเป๋า เตรียมใส่รองเท้า เพื่อออกไปพบเรื่องราวข้างหน้า 
         และเตรียมรับรางวัล ให้กับชีวิตที่แสนเหนื่อยล้า 
         นานเท่าไหร่ที่ไม่ได้เป็นตัวเอง มัวแต่ติดยึดกับเรื่องบ้าๆ 

           
         โอปอลล์ – ปณิสรา พิมพ์ปุร, จิรายุ ละอองมณี


 Yoo Hoo        
 กำกับโดย อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม

          หน้าโรงเรียนแห่งหนึ่งชีวิตของ จราจรค่อม ผู้ที่คอยปฎิบัติหน้าที่โบกรถให้หยุด

          เพื่อที่เด็กๆ จะได้ข้ามถนน กิจวัตรประจำวันของเขาค่อยๆ เปลี่ยนไป เมื่อรอยยิ้ม

          ของคุณครูสาวคนใหม่ทำให้ชีวิตของเขาสดใสขึ้น เขาเฝ้าแอบมองคุณครูทุกวัน

          จนกระทั่งวันหนึ่งคุณครูถูกย้ายโรงเรียน จราจรค่อมได้แต่รอคอยว่าเมื่อไหร่คุณครู

          จะกลับมาสร้างสีสันให้กับชีวิตจราจรค่อมอีกครั้ง 

         เธอปิดประตูหัวใจ มาเนิ่นนานเท่าไร 
         ปล่อยความผิดหวังในครั้งอดีต  ให้ทำร้ายชีวิตที่มี 
         ยู้ฮู  รู้บ้างไหมว่ายังมีคนรออยู่ตรงนี้ 
         เขานั้นพร้อมจะดูแลเธอด้วยความหวังดี 
         ขอเพียงแค่เธอยอมเปิดใจให้เจอกับเขาสักที 
         ขอเพียงแค่เธอยอมเปิดใจให้เจอ   
  
          
         ค่อม ชวนชื่น, มณีรัตน์ คำอ้วน


 คอย         
 กำกับโดย ทรงยศ สุขมากอนันต์

          ชายหนุ่มนักศึกษาคนหนึ่งที่รอคอยหญิงสาวห้องข้างๆ อย่างใจจดใจจ่อ รอคอยเพียง

         แต่ว่าเขาจะได้ทำความรู้จักใกล้ชิดกับเธอเพียงสักครั้ง วันเวลาผ่านไปเขายังคงรอคอยจังหวะนั้น

         จนในที่สุดเขาก็ทำสำเร็จ แต่กว่าจะรวบรวมความกล้าที่จะทักทายเธอ สาวสวยคนนั้นก็หายไปเสียแล้ว

         การรอคอยของเขายังไม่สิ้นสุด เขายังต้องคอยพยายามต่อไปอีกครั้ง 

         รอเพียงเวลาให้พ้นและผ่านไป ทำได้เพียงเท่านั้น 
         ซึมๆลอยๆ ด้วยการรอคอยให้จบไปอีกวัน 
         ไม่รู้ว่าฉันควรทำเช่นไร กับรักที่เห็นหนทาง 
         ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงบ้าง จึงจะก้าวหน้ามากกว่านี้ 
         มากกว่าแค่แอบรักเขาเท่านั้น จนหมดหัวใจ 
         แต่ไม่เคยให้เขารู้สักที ความจริงข้างใน ที่หัวใจฉันมี 

           
         พลอย เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์, วรภัทร์ จิตต์แก้ว


 สิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยน       
 กำกับโดย คมกฤษ ตรีวิมล

          เป้  ชายหนุ่มผมยาวท่าทางเหมือนนักดนตรี เดินทางกลับบ้านสวนชานเมือง 

          หลังจากที่ไม่เคยกลับไปกว่า  10 ปี  เขาหนีออกจากบ้านไป เพราะทะเลาะกับพ่ออย่างรุนแรง 

          เป้กลับมาบ้านครั้งนี้เพราะเขาทราบว่าพ่อของเขาเสียแล้ว จากโรคร้ายที่ทำให้ทรมานมาหลายปี

          การกลับไปบ้านครั้งนี้เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวใหม่ๆ ที่สานต่อจากปัญหาเก่าที่คั่งค้างอยู่ในหัวใจ 

         จำได้ดี วันเวลาที่ยังเล็กๆ วันที่ยังเป็นเด็กเมื่อก่อนนี้ 
         เมื่อฉันนึกถึงทุกที ภาพพ่อแม่ที่ยังหนุ่มสาว 
         ผมที่ยังไม่ขาวเหมือนตอนนี้ อ้อมแขนที่เคยแข็งแรงเมื่อก่อนนั้น 
         วันเวลาได้ทำให้อ่อนแรงลงทุกที 

         แม้จะผ่านไปเท่าไหร่ แต่สิ่งเดียวที่เขาไม่เปลี่ยน 
         แม้ว่าฉันนั้นเป็นยังไง ไม่ว่าวันจะหมุนเวียนซักเท่าไหร่ 
         แม้จะดีกับเขาหรือไม่ แต่หัวใจเขายังคงรัก  และพร้อมจะให้กับฉัน 

           
         เป้ - อารักษ์ อมรศุภศิริ


 หวานขม        
 ตัดต่อโดย วิชชพัชร์ โกจิ๋ว

         บทสรุปของเรื่องราวต่างๆ ถูกเรียงร้อยออกมาอย่างเรียบง่าย แต่คงไว้ซึ่งความหวาน

         บางเรื่องอาจมีเรื่องขมๆ เข้ามาเกี่ยวพัน ทุกเรื่องต่างทักทอเป็นสายใยรักเส้นบางๆ

        แต่เข้มแข็ง ทุกความผูกพันจะทำให้ทุกหัวใจเบิกบาน
        เมื่อมองย้อนไปในวันที่เราเดินผ่านพ้นมา เมื่อนึกถึงวันเก่าๆ ก็เหงาได้ทุกเวลา 

         ผ่านวันที่ดี ผ่านวันที่เราเคยมีน้ำตา เป็นช่วงที่มีความสุขมากมาย 
         แต่แล้วชีวิตวันเหล่านั้นก็พ้นและจบลง และเหลือทิ้งไว้เพียงฝุ่นผง ที่เฝ้ารอวันจางหาย 
         หวานขม ระคนกันไป คิดถึงทีไร สุขทั้งน้ำตา 
         จากนี้ เหลือเพียงอดีต ของกาลเวลา ที่จะไม่ย้อนคืนมา อีกแล้ว 
  

        

9 June 05   เจอ เธอ ครั้ง แรก ใน Class Advertising & Promotion

17 July 05   มหาลัย กับ เธอ ตอน เช้า ที่ เธอ แวะ มา รับ เรา ที่ Market Place เหตุ เพราะ เธอ อยาก กิน Berger Kings .. แล้ว ทำ บัตร จอก รถ หาย .. เปน เพราะ เธอ เผลอ ทิ้ง ไว้ ใน ถัง ขยะ .. หา กัน อยู่ นาน

21 July 05  เรา ไป อังกิด กลับ มา ซื้อ ตุ๊กตา มา ฝาก เธอ .. เปน เพราะ เรา เห็น ว่า มัน หน้า ตา คล้าย เธอ .. หัวหยิก ตาโปน .. ดู แล้ว เหมือน เธอ มาก ( ยัง เก็บ ไว้ อยู่ ป่ะ ? )

12 Sep 05 ไป ทำ รายงาน กัน ที่ บ้าน วิว .. ไป กับ เธอ และ กลับ กะ เธอ .. ชั้น ชอบ เวลา ได้ นั่ง รถ กับ เธอ จัง  .. Happy ดี .. เพราะ บ้าน วิว อยู่ ไกล มากกกก

16 Sep 05  ต้อง ไป ทำ รายงาน กัน ที่ บ้าน วิว เพราะ ใกล้ กำหนด ส่ง แล้ว .. กลับ ดึก เธอ เลย มา ส่ง BTS กับ แตง

4 Oct 05  สอบ Final วิชา Adver เสร็จ .. คง คิด ว่า ไม่ มี โอกาส ได้ เจอ เธอ แล้ว อ่ะ ( แค่ คิด ก้อ เส้า ละ .. หมด เทอม หมด กัน -__-' )

8 May 06 แวะ เดิน Paragon กิน Secret Recipe กับ เธอ 2 คน ( ครั้ง แรก )

17 June 06  กิน Bakerzin กับ เธอ .. แล้ว โจ๊ก แวะ มา หา

14 July 06 เรา เดิน เล่น กับ อิ้ง ที่ Paragon แล้ว เธอ ก้อ เดิน มา หา

16 July 06  เธอ กำลัง จะ ไป เตะ บอล กะ เพื่อน แถว นวมินทร์ .. แล้ว ขับ รถ ชน เกาะ กลาง ทาง แยก บน ทาง ด่วน * ชั้น ตก ใจ มาก * กลัว เธอ เปน ไร ไป

22 July 06 เธอ มี สอบ quiz ที่ หัวหมาก ตอน เย็น .. ชั้น ไป อยู่ เปน เพื่อน เธอ .. ชั้น ซื้อ เค้ก มา ฝาก

29 July 06  เธอ ชวน ชั้น สมัคร TCDC ที่ Emporium .. เอา ไว้ ไป อ่านหนังสือ กัน นะ ^____^/

2 Aug 06  ชั้น มี สอบ ที่ หัว หมาก .. เธอ มี เรียน MD .. เลย มา ด้วย กัน ^^

4 Aug 06 สอบ Midterm วัน สุด ท้าย .. เรา ก้อ กลับ มา ด้วย กัน .. แวะ หา ไร กิน กัน ที่ สยาม

5 Aug 06 เรา msg ไป ชวน เธอ ดู หนัง ** อาทิด หน้า ดู โคตร รัก เอ็ง เลย ด้วย กัน นะ ???

14 Aug 06  ดู โคตร รัก เอ็ง เลย กับ เธอ ^^ อิอิอิ เรา รู้ หน่า ว่า เธอ ไม่ ชอบ หนัง แนว นี้ แต่ ก้อ ขอบ ใจ นะ

2 Oct 06  ดู Death Note กับ เธอ .. เธอ รีบ บึ่ง รถ มา จาก บางนา เพราะ เธอ เพิ่ง สอบ เส็ด .. ชั้น ซื้อ ขนม ไว้ ให้ เธอ กิน ใน โรง ด้วย .. ** เพราะ เธอ บ่น หิว ดี นัก :p

7 Oct 06  ไป วัน เกิด วิดยะ กับ นิกกี้ ที่ ข้าว สาร กัน .. วัน นี้ เธอ น่ารัก มาก นะ ^^

10 Oct 06  วัน นี้ เธอ สอบ เส็ด เปน ตัว สุด ท้าย ใน ชีวิตมหาลัย .. เรา กลับ บ้าน พร้อม กัน .. และ ฝนก้อ ตก หนัก มาก ..  จน น้ำ ท่วม เข้า รถ เธอ แถว พญาไท .. ติด ฝน กัน อยู่ นาน และ เรา ก้อ ช่วย กัน วิด น้ำ ออก จาก รถ ไง .. เดิน ลุย น้ำ ท่วม มา ขึ้น BTS ด้วย กัน ไง .. อิอิ ^____^/

เธอ ยัง จด จำ เหตุการณ์ เหล่า นี้ ได้ ไม๊ ??

ทุก เรื่อง ราว ยัง อยู่ ใน ความ ทรง จำ

ฉัน มิ เคย ลืม เลือน ...

แอบ รัก เธอ อยู่ ใน ใจ

เก็บ หัว ใจ ไว้ ให้ เธอ

วัน ทั้ง วัน ฉัน มอง เหม่อ

คิดถึง เธอ ทุก เวลา

เธอ เหมือน ฉัน หรือ เปล่า

รัก คราว แรก แปลก นัก หนา

สุข สุข ซึ้ง ซึ้ง ตรึง อุรา

สอง สายตา ประสาน หวาน เสีย จริง

แอบ รัก เธอ สุข เกิน ใคร

อยู่ หน ใด หมาย แอบ อิง

ใจ ฉัน ยัง หวัง เธอ ยิ่ง

ขอ รัก จริง รัก เพียง เธอ

* ขอ รัก จริง รัก เพียง เธอ *

เหตุเกิด ณ MAJOR Avanue รัชโยธิน ..

เซง มาก ค่ะ เลย ขอ มา บ่น ระ บาย ใน Blog หน่อย ..

วัน นี้ ไป กิน ข้าว กะ แบ้ง และ ตุ๊ .. นั่ง รถ มา กัน 3 คน ..

เรา ก้อ วน รถ หา ที่ จอด กัน ตาม ปกติ .. รถ เยอะ มาก เลย ไม่ ค่อย มี ที่ จอด ..

วน ไป ถึง ชั้น 8 .. เลย แอบ ท้อ ใจ .. บอก แบ้ง ให้ วน ลง เถอะ .. ข้าง บน คง ไม่ มี ละ ..

พอ ลง มา ถึง ชั้น 6 .. โชค ดี มาก .. ก้อ มี แฟน คู่ นึง เดิน มา .. เรา ก้อ จอด รอ และ ถาม เค้า ..

" ขอ โทษ นะ คะ .. จะ ออก รึ เปล่า ค๊า " .. ถาม อย่าง มี มารยาท ไป

เลย ได้ รับ คำ ตอบ มา ว่า .. " ออก ค่ะ .. " พร้อม กับ รอย ยิ้ม ของ เจ้า ของ รถ .. ^___^/

ด้วย ความ ที่ กล้ว รถ ข้าง หลัง จะ รอ และ ติด ยาว .. แบ้ง เลย จอด รถ แอบ ไว้ ข้างๆ เค้า ..

นุ่น ก้อ เลย ลง ไป เพื่อ จะ โบก รถ ให้ แบ้ง และ เผื่อ ว่า รถ ข้าง หลัง จะ จอด รอ เรา ด้วย ..

ขณะ ที่ รถ เค้า ออก ให้ เรา ... ก้อ มี รถ คัน นึง ซึ่ง กะ ลัง ลง มา จาก ชั้น 7 ...

มัน .. ( ขอ ใช้ คำ ว่า มัน นะ คะ เพราะ อ่าน แล้ว จะ รู้ ว่า มัน เลว มากกกกกกกกกกกก )

มัน ก้อ ได้ พุ่ง รถ มา ใน ขณะ ที่ นุ่น ยืน ขวาง เพื่อ ที่ จะ โบก รถ ให้ แบ้ง ถอย ตั้ง ลำ เข้า ที่ จอด

แล้ว มัน ก้อ บีบ แตร .. " ปรี๊นนนนนนน !!!! "

นุ่น ไม่ รอ ช้า เลย ... ปรี๊ดดดดดดดด ขึ้น มา ทัน ที ... เลย หัน ไป ถาม ว่า ...

" บีบ แตร ทำ ไม คะ ??????? "

( ถาม แบบ เสียง ดัง มากกกกกก  )

ถาม ผ่าน กระ จก รถ มัน นั่น แหละ .. มัน ต้อง ได้ ยิน แน่ ถ้า มัน หู ไม่ ตึง ..

จน ตุ๊ กะ แบ้ง ที่ อยู่ ใน รถ ที่ กะลัง ถอย นั้น ตก ใจ .. เฮ้ย มี เรื่อง อา ไร หร๋อ ? หน้า ก้อ งง กัน ไป

มัน !!!! ก้อ ยัง มอง หน้า นุ่น อีก ... ( โธ่วว ไอ หน้า ด้าน )

*** ( คิด ใน ใจ กู ไม่ กลัว มึง หรอก ไอ คน ไร้ มารยาท .. แน่ จริง ก้อ ลง มา ดิ )

นุ่น ก้อ มอง หน้า มัน ตลอด .. จน นุ่น ก้ม หัว ไป มอง มัน ใน ระดับ คน ขับ ..

อยาก จะ เห็น หน้า มัน ชัด ชัด จริงๆ .. เผื่อ เจอ ข้าง ล่าง จะ ได้ เดิน เข้า ไป ถาม อีก ที ..

มี ปัญหา อา ไร รึ ป่าว คะ ... คุย กัน ได้ นะ ... ไม่ ต้อง บีบ แตร หรอก ( ไอ เลววววววววววว )

พอ แบ้ง จอด รถ ดี แล้ว .. มัน ก้อ ชะ ลอ รถ ผ่าน หน้า นุ่น .. นุ่น ก้อ ยัง มอง หน้า มัน อยู่ ..

มัน ก้อ ขับ บรื้นนนนนนนนนนนน แบบ เร่ง เครื่อง แรงๆ ผ่าน ไป เลย ...

ไอ เลวววววววววววววววววววววววววววววว .. ทำ เปน กล้า ..

รถ มึง แรง นัก หร๋อ มา เจอ IMPREZA กู หน่อย ม๊ายยยยยยย ...

โธ่ววววว แน่ จริง มึง ลง จาก รถ มา เลย ดี กว่า ..

( คิด ใน ใจ นะ .. อิอิ )

พอ มัน ไป .. นุ่น ก้อ เดิน ไป ที่ รถ .. แบ้ง กะ ตุ๊ ก้อ รีบ ลง มา .. ถาม ว่า มี ไร มี ไร .. อย่าง ตื่น เต้น

นุ่น ก้อ บอก .. " ไม่ มี ไร หรอก แค่ มัน บีบ แตร .. กู เลย อยาก รู้ ว่า บีบ ทำ ไม "

ตุ๊ บอก ว่า .. เออ งง เหมือน กัน .. แต่ ตก ใจ มาก กว่า ที่ ได้ ยิน เสียง แก อ่ะ

แบ้ง ก้อ บอก .. มัน กะ จะ พุ่ง เข้า มา ละ คุณ .. ผม ก้อ ดู อยู่ ..

ไม่ มี เหตุผล ที่ มัน จะ บีบ แตร .. ชิ!

รถ เรา ก้อ ออก จะ ห่าง .. ไม่ ถอย ชน รถ แม่ง หรอก ..

โธ่วววว ขับ แค่ CIVIC ป้าย แดง ... แม่ง ใหญ่ มา จาก ไหน ว่ะ ...

ยัง คิด อยู่ เลย ว่า ..

ถ้า รถ เรา ไม่ จอด ขวาง มัน ไว้ มัน คง พุ่ง รถ เข้า มา จอด แล้ว ทั้งๆ ที่ เรา ก้อ จอด รอ รถ ออก อยู่

แต่ ถ้า มัน ทำ อย่าง นั้น จริงๆ นะ หึ! พูด ได้ คำ เดียว ว่า มัน ตาย แน่ !!!

นุ่น จะ กระโดด ขึ้น ไป เหยียบ ฝา กระ โปรง รถ มัน เลย ..

เซง มากกกก .. วัน ดีดี เลย กลาย เป็น วัน แย่แย่ เลย -____-'

กิน ฟู จิ ไม่ อร่อย เลย ... 555+

ยิ่ง หิว หิว อยู่ .. ตุ๊ เลย บอก ว่า .. สงสัย คง โมโห หิว 555+

แต่ เจอ คน แบบ นี้ เซง มาก .. พูด ได้ คำ เดียว ว่า " แย่ "

รอ นิด รอ หน่อย ก้อ ไม่ ได้ .. เรา ก้อ ไม่ ได้ ไป เอา เปรียบ เค้า ซะ หน่อย ..

ก้อ มา ก่อน ก้อ ต้อง ได้ จอด ก่อน ดิ .. ตาม มารยาท แล้ว ก้อ ต้อง รอ คิว ..

คน ไม่ มี มารยาท ใน สัง คม

ยัง มี อีก เยอะ ไม๊ เนี๊ยยยยยยย!!!!

ปล. นุ่น ไม่ เคย ทำ แบบ นี้ กะ ใคร เลย นะ คะ .. แต่ วัน นี้ มัน ทน ไม่ ได้ จริงๆ

เรา ไม่ เคย ไม่ มี มารยาท กะ ใคร ก่อน .. แต่ ทำ แบบ นี้ มัน ทน ไม่ ได้ ..

กลับ มา บ้าน เล่า ให้ แม่ ฟัง .. แม่ ก้อ ขำ ( ขำ ทำ ไม เนี๊ย นู๋ โมโห อยู่ นะ )

แม่ บอก ว่า .. ถ้า กระ โดด ขึ้น ไป เหยียบ ฝา กระ โปรง รถ เค้า พัง จริงๆ

แม่ ไม่ มี ตัง จ่าย ให้ เค้า นะ .. ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก ^^

แต่ คิด แล้ว ก้อ ยัง แค้น ไม่ หาย .. จำ หน้า ได้ แม่น ยำ เลย ..

คน เลวๆ แบบ นี้ .. อยาก ถ่าย รูป มา ประ จาน ลง เวป ให้ ซะ เลย..

ขอ บ่น แค่ นี้ แหละ ค่ะ ... เซง !!!!

** ขอ อภัย ค่ะ ถ้า ใช้ วาจา ไม่ สุภาพ เขียน blog **

ปกติ เปน คน ชอบ อ่าน นิทาน อยู่ แล้ว .. ตอน ที่ หยิบ เล่ม นี้ ขึ้น มา เพราะ เห็น หน้า เจ้า แมว บน ปก มัน กวน ตีน ดี .. เลย ซื้อ มา เก็บ ไว้ .. ผ่าน ไป อยู่ หลาย วัน นึก ขึ้น ได้ .. เลย ไป หยิบ มา อ่าน ซะ หน่อย .. อ่าน ไป อ่าน มา ก้อ งง งง นิด นึง .. แต่ พอ จบ ก้อ .. " อ้ออออ!! " เข้า ใจ ละ ..

ลอง อ่าน เล่น ดู ละ กัน นะ ค๊า =^,^= เปน อีก เรื่อง นึง ที่ ประทับใจ .. อิอิ

แมว น้อย ร้อย หมื่น ชาติ
(ผู้แต่ง ซาโนะ โยโกะ)



มีแมวตัวหนึ่ง มีชีวิตอยู่มาถึง100หมื่นปี
แมวน้อยเคยตายมาแล้ว100หมื่นครั้ง
เคยเกิดมาแล้ว100หมื่นชาติ
มันเป็นแมวลายเสือผู้เก่งกล้า
คน100หมื่นคน เคยเลี้ยงดูแมวตัวนี้
คน100หมื่นคน เคยร้องไห้เมื่อแมวตัวนี้ตาย
แต่แมวน้อยไม่เคยร้องไห้เลย
แม้แต่ครั้งเดียว


ชาติหนึ่ง แมวน้อยเป็นแมวของพระราชา
แต่แมวน้อยไม่ชอบพระราชา
พระราชารบเก่งและชอบทำสงคราม
เวลาออกรบ พระราชาจะพาแมวน้อยไปสงครามด้วย
วันหนึ่ง แมวน้อยถูกลูกธนูของศัตรูยิงตาย
พระราชากอดร่างแมวน้อยร้องไห้กลางสนามรบ
พระราชาเลิกรบ ถอยทัพกลับพระราชวัง
แล้วฝังแมวน้อยไว้ในอุทยาน


ชาติหนึ่ง แมวน้อยเป็นแมวของกะลาสีเรือ
แต่แมวน้อยไม่ชอบทะเล
กะลาสีเรือพาแมวน้อยท่องทะเล เที่ยวเมืองท่าไปทั่วโลก
วันหนึ่งแมวน้อยตกจากเรือ แมวน้อยว่ายน้ำไม่เป็น
กะลาสีเรือรีบเอาอวนช้อนแมวน้อยขึ้นมา
แมวน้อยตัวเปียกโชกและตายเสียแล้ว
กะลาสีกอดร่างแมวน้อยที่เปียกชุ่ม ร้องไห้เสียงดัง
แล้วฝังแมวน้อยไว้ใต้ต้นไม้
ในสวนสาธารณะของเมืองท่าอันไกลโพ้น


ชาติหนึ่ง แมวน้อยเป็นแมวของนักเล่นกลประจำคณะละครสัตว์
แต่แมวน้อยไม่ชอบละครสัตว์
ทุกวัน นักเล่นกลจะจับแมวน้อยใส่กล่อง แล้วใช้เลื่อยผ่าครึ่ง
หลังจากนั้น นักเล่นกลก็อุ้มแมวน้อยที่ขดตัวกลมออกมาจากกล่อง
พร้อมกับโค้งรับเสียงปรบมือ
วันหนึ่ง นักเล่นกลแสดงพลาด
ใช้เลื่อยผ่าครึ่งแมวน้อยออกเป็นสองท่อนจริงๆ
นักเล่นกลใช้สองมือหิ้วร่างแมวน้อยที่กลายเป็นสองท่อน
ร้องไห้เสียงดัง ไม่มีใครปรบมือให้เลย
นักเล่นกลฝังแมวน้อยไว้หลังโรงละครสัตว์


ชาติหนึ่ง แมวน้อยเป็นแมวของหัวขโมย
แมวน้อยไม่ชอบหัวขโมยเลย
หัวขโมยพาแมวน้อยเดินย่องเหมือนแมว
ไปทั่วเมืองมืดๆ หัวขโมยจะเข้าไปขโมยของเฉพาะบ้านที่มีหมา
ระหว่างที่หมามัวแต่เห่าแมวน้อย
หัวขโมยก็งัดกุญแจเปิดหีบสมบัติ
วันหนึ่ง แมวน้อยถูกหมากัดตาย
หัวขโมยกอดร่างแมวน้อยและเพชรพลอยที่ขโมยมา
ร้องไห้เสียงดังเดินไปตามทางกลางดึก
เมื่อกลับถึงบ้าน หัวขโมยก็ฝังแมวน้อยไว้ในสวนเล็กๆ


ชาติหนึ่ง แมวน้อยเป็นแมวของยายเฒ่าผู้เหงาหงอย
แมวน้อยไม่ชอบยายเฒ่าเลย
ทุกวัน ยายเฒ่าจะอุ้มแมวน้อย
แล้วเหม่อมองออกนอกหน้าต่างเล็กๆ
แมวน้อยนอนหลับอยู่บนตักของยายเฒ่าทั้งวัน
ต่อมา แมวน้อยอายุมากขึ้น...มากขึ้นจนแก่ตาย
ยายเฒ่าแก่หงำเหงอะ อุ้มร่างแมวน้อยที่แก่หง่อมจนตาย
ร้องไห้ทั้งวัน ยายเฒ่าฝังแมวน้อยไว้ใต้ต้นไม้ในสวน


ชาติหนึ่ง แมวน้อยเป็นแมวของเด็กหญิงน้อยๆ
แมวน้อยไม่ชอบเด็กน้อยเลย
เด็กน้อยชอบอุ้มชอบกอดแมวน้อยนอน
เวลาร้องไห้ ก็ใช้หลังแมวน้อยเช็ดน้ำตา
วันหนึ่ง เด็กน้อยใช้เชือกพันตัวแมวน้อย
สะพายไว้ข้างหลัง เชือกรัดคอแมวน้อยจนตาย
เด็กน้อยกอดแมวน้อยที่คอพับคออ่อน
ร้องไห้ทั้งวัน แล้วฝังแมวน้อยไว้ใต้ต้นไม้
แมวน้อยตายจนเป็นธรรมดา


ชาติหนึ่ง แมวน้อยไม่ได้เป็นแมวของใครเลย
มันเป็นแมวข้างถนน แมวน้อยเริ่มเป็นแมวของตัวเอง
แมวน้อยชอบตัวเองที่สุด เพราะแมวน้อยเป็นแมวลายเสือผู้เก่งกล้า
จึงกลายเป็นแมวข้างถนนผู้กล้าหาญ
ไม่ว่าแมวสาวตัวไหน
ก็สนใจจะเป็นเจ้าสาวของแมวน้อยผู้กล้า
แมวสาวบางตัว หาปลาตัวใหญ่มาเป็นของฝาก
แมวสาวบางตัว จับหนูตัวโตมาเป็นของขวัญ
แมวสาวบางตัว เก็บลูกไม้แปลกๆมาเป็นชองกำนัล
แมวสาวบางตัว ก็ช่วยเลียลายเสือของแมวน้อย
แมวน้อยประกาศว่า
"ข้าตายมาแล้ว100หมื่นครั้ง ไม่ว่าเรื่องอะไร ข้าก็ไม่ยี่หระ!"
แมวน้อยชอบตัวเองยิ่งกว่าใครทั้งสิ้น


มีแมวสาวสีขาวสวยเพียงตัวเดียว
ที่ไม่สนใจแมวน้อยเลย
แมวน้อยเดินเข้าไปใกล้แมวขาว แล้วกล่าวว่า
"ข้าตายมาแล้ว100หมื่นครั้ง!"
แมวขาวเอ่ยเพียงคำเดียวว่า "อ้อ"
แมวน้อยรู้สึกโกรธขึ้นมา
เพราะว่าแมวน้อยชอบตัวเองที่สุด
วันแล้ววันเล่า แมวน้อยเทียวไปหาแมวขาว
และกล่าวว่า "เธอยังอยู่ไม่ถึงแม้แต่หนึ่งชาติ ไม่ใช่หรือ"
แมวขาวตอบเพียงคำเดียวว่า "อ้อ"


วันหนึ่ง แมวน้อยตีลังกาสามตลบต่อหน้าแมวขาว
แล้วกล่าวว่า "ข้าเคยเป็นแมวของคณะละครสัตว์ด้วยนะ"
แมวขาวเอ่ยเพียงคำเดียวว่า "อ้อ" "ข้าตายมาแล้ว100หมื่น..."
แมวน้อยเอ่ยขึ้นมา แล้วหยุดกลางคัน
ก่อนจะกล่าวว่า "ขออยู่ข้างๆเธอได้ไหม"
แมวขาวตอบว่า "ได้" แล้วแมวน้อยอยู่เคียงข้างแมวขาวตลอดมา


แมวขาวออกลูกแมวน้อยๆน่ารักหลายตัว
แมวน้อยไม่เคยเอ่ยอีกเลยว่า
"ข้าตายมาแล้ว100หมื่น..."
แมวน้อยรักแมวขาวกับลูกแมวน้อยๆ
ยิ่งกว่าตัวเองเสียอีก


ต่อมา ลูกแมวน้อยๆก็เติบใหญ่ ต่างแยกย้ายกันไป
"ลูกๆคงจะกลายเป็นแมวข้างถนนผู้กล้าหาญแล้วสินะ"
แมวน้อยพูดด้วยความพึงพอใจ "จ้ะ"
แมวขาวกล่าวตอบ
พร้อมกับส่งเสียงครางในลำคออย่างอ่อนโยน
แมวขาวเริ่มกลายเป็นแมวชรา
แมวน้อยส่งเสียงครางในลำคออย่างอ่อนโยนยิ่งกว่า
แมวน้อยคิดว่า อยากมีชีวิตอยู่กับแมวขาวตลอดไป


วันหนึ่งแมวขาวนอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ข้างแมวน้อย
แมวน้อยร้องไห้เป็นครั้งแรก
กลางคืนก็ร้อง
กลางวันก็ร้อง
ตกค่ำก็ร้องอีก
รุ่งเช้าก็ร้องอีก
แมวน้อยร้องไห้100หมื่นรอบ
รุ่งเช้าก็ร้อง
ตกค่ำก็ร้อง
จนถึงเที่ยงวันของวันหนึ่ง
แมวน้อยจึงหยุดร้องไห้
แมวน้อยนอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ข้างแมวขาว


แมวน้อยไม่กลับชาติมาเกิดอีกแล้ว ..~>,<~..

* ไอ นุ่น นี่ *

วัน นี้ ก้อ วัน เกิด แล้ว ซิ นะ ..

( อายุ ครบ กี่ ขวบ แล้ว .. ไม่ บอก ดี ก่า ^^ )

ขอ ให้ พบ เจอ แต่ สิ่ง ดีดี

มี ความ สุข มากๆ น๊า

ขอ ให้ ความ เศร้า โศก เสีย ใจ จง หาย ไป ให้ หมด

กลับ มา เข้ม แข็ง อีก ครั้ง

เรา ต้อง ผ่าน มัน ไป ให้ ได้ นะ .. สู้ สู้ ..

ขอบ คุณ เพื่อนๆ ที่ รัก ทุก คน ที่ ชวน ปาร์ ตี้ ตลอด ^_^

ขอบ คุณ ทุกๆ กำลังใจ ค๊า

ขอบ คุณ พ่อแม่ ที่ เข้า ใจ นู๋ และ อยู่ เคียง ข้าง เสมอ

ขอบ คุณ ที่ ทำ ให้ นู๋ มี วัน นี้

ขอบ คุณ ... ที่ สอน ให้ เรียน รู้ สิ่ง ต่างๆ ที่ ผ่าน มา

ขอบ คุณ ที่ ทุก คน ทำ ให้ มี ความ สุข ^__^/ เย้ เย้ ...

H A P P Y B I R T H D A Y - 2 M E

ปล. ถึง เธอ คน นั้น ...

เรา สบาย ดี นะ ไม่ ได้ เปน อา ไร

" ไม่ ต้อง เปน ห่วง "

ยิ่ง เธอ ดี กับ เรา มาก .. " เรา ยิ่ง เจ็บ "

ยัง ไง ก้อ .. ขอบ คุณ นะ ขอบ คุณ เธอ จิงๆ

ทุก คน คง เคย มี คำ ถาม ใน ใจ ว่า ทำ ไม ..

ทำ ไม่ ต้อง เปน แบบ นี้ .. ทำ ไม ต้อง เปน อย่าง นั้น .. กัน ทั้ง นั้น ( จริง ม๊ะ? )

เรา ก้อ มี๊ บ่อย ครั้ง ที่ เรา ถาม ตัว เอง ทำ ไม เปน แบบ นี้ อีก แล้ว หละ? ทำ ไม ไม่ เปน อย่าง นั้น?

ทำ ไม .. ทำ ม๊ายยยยย .. ทาม มายย >,<

และ คำ ตอบ ที่ อยาก จะ รู้ คือ .. เพราะ อา ไร ? เพราะ อา ไร ถึง เปน แบบ นี้ ?

นั่น ซิ!!! .. เพราะ อา ไร ก้อ ไม่ รู้

บาง ที อยาก รู้ แต่ ไม่ อยาก ถาม .. ก้อ เลย ไม่ ได้ คำ ตอบ ?!?!?!?!?

บาง ที ก้อ อยาก ถาม .. ขอ แค่ ให้ ได้ ถาม ไป งั้นๆ อ่ะ .. แต่ ไม่ ได้ อยาก รู้ คำ ตอบ หรอก

เพราะ กลัว ว่า คำ ตอบ ที่ ได้ จะ ทำ ให้ เรา เจ็บ ... เพราะ คิด ไป เอง ล่วง หน้า อีก แล้ว -____-'

ซึ่ง บาง ที .. คำ ตอบ ที่ ได้ มา อาจ จะ ไม่ ร้าย แรง ขนาด นั้น ก้อ ได้ แต่ เรา ก้อ จิต ตก ไป ก่อน แล้ว

*** วัน นี้ มี case ศึก ษา ตัว อย่าง มา บ่น ให้ ฟัง .. ***

คือ มี เพื่อน คน นึง เคย มี แฟน .. แล้ว เลิก กับ แฟน คน เก่า ไป นานนนนนนนน มาก แล้ว

หลัง จาก ที่ เลิก กัน ไม่ นาน มาก .. เพื่อน ก้อ มี แฟน ใหม่ .. และ ยัง คบ กัน จน ถึง ทุก วัน นี้

แฮปปี้ กัน ด้วย ดี ^____^/

แต่ ที่ สงสาร คือ .. แฟน เก่า เพื่อน นี่ ซิ .. คง รู้ สึก อา ไร บาง อย่าง ในใจ อยู่ ลึกๆ แต่ ไม่ พูด ออก มา

เรา เลย รู้ สึก ว่า .. มา ทำ อา ไร ป่าน นี้ .. ที ตอน นั้น ไม ไม่ ดู แล ดีดี หละ ??

เรา เลย อยาก ให้ เพลง นี้ กับ เค้า มากๆ .. เรา ว่า จิงๆ แล้ว เค้า คง รู้ สึก แบบ นี้ ..

ปล. เรา ก้อ รู้ สึก ไม่ ต่าง กัน .. เพลง นี้ มัน โดน จาย เจง เจง ~>,<~

เพลง : เพราะเธอหรือเปล่า


คนที่เคยห่วง คนที่เคยอยู่

เคยคู่เคียงข้าง เคยจริงใจให้ทุกอย่าง

พอ ได้ ฟัง เพลง นี้ แล้ว รู้ สึก ว่า ใช่ เลย ..

บาง ที คน เรา .. เจ็บ แทบ ตาย ..

แต่ ยัง ต้อง ฝืน ยิ้ม ไว้ เผื่อ ไม่ ให้ เค้า รู้ ว่า ลึกๆ แล้ว เรา เสีย ใจ มาก แค่ ไหน .. ~>,<~

เคย ไม๊ ที่ บาง ที เรา กะลัง เศร้า อยู่ ลึกๆ แล้ว พอ มี คน มา ถาม ที ไร มัน สะ กิด ใจ ทุก ที..

น้ำ ตา ที่ กลั้น ไว้ มัน ต้อง ไหล ออก มา จน ได้..

บาง ที ถึง กับ ร้อง ไห้ โฮฮฮฮฮฮ .. ต่อ หน้า เพื่อน ซัก คน ที่ เรา อยาก ระบาย ..

ความ เข็ม แข็ง ของ เรา มัน หาย ไป ไหน .. ทุก ที เคย เปน คน ที่ ต้อง ปลอบ เพื่อน ..

แต่ วัน นี้ ความ อ่อน แอ มา เยือน .. กลาย เปน เพื่อน ต้อง คอย ปลอบ เรา ..

เรื่อง บาง เรื่อง ที่ เสีย ใจ .. ก้อ ไม่ ใช่ เรื่อง ใหญ่ อา ไร หรอก ..

แต่ แค่ .. เรา ให้ ความ สำ คัญ กับ คน คน นั้น มาก เท่า นั้น เอง ..

เรา เลือก ที่ จะ เดิน ไป เจ็บ เอง .. เรา ก้อ ต้อง อยู่ กับ มัน ให้ ได้ ..

และ ช่วง นี้ ไม่ รู้ ทำ ไม .. เกลียด กลาง คืน และ ความ เหงา จิงๆ ..

กลาย เปน คน แพ้ กลาง คืน ไป ตั้ง แต่ เมื่อ ไหร่ เนี๊ยยยย ..

ไม่ ชอบ เวลา ที่ ตัว เอง อ่อน แอ .. ไม่ ชอบ ให้ ใคร มา สงสาร ..

ทุก ครั้ง ที่ เจอ คำ ถาม ว่า เปน อา ไร .. ก้อ จะ พยายาม ยิ้ม เข้า สู้ ไว้ ..

บอก ตัว เอง " เรา ไม่ ได้ เปน อา ไร ซัก หน่อย

" จริง ไม๊ หละ!!

จุดอ่อนของฉันอยู่ที่หัวใจ ......... อ๊อฟ ปองศักดิ์

     รู้ตัวดี ว่าทำตัวไม่เหมือนใคร
คิดอะไรก็พูดกันไป ไม่แคร์ใครซะอย่าง

ทำตามที่สมองสั่ง ทั้ง ๆที่ตรงข้ามกับหัวใจ
ถามตัวเอง ว่าที่ทำไปเพื่อใคร
ประชดตัวเอง ทำร้ายตัวเอง อะไรที่ได้มา
มีแต่เสียน้ำตา สับสนและต้องหวั่นไหว
ต้องทรมาน ปวดร้าวไปทั้งตัวและหัวใจ


*จุดอ่อนของฉัน อยู่ตรงที่หัวใจ
ที่ทำเป็นแข็งแรง ที่ฉันแสดง ที่แท้แทบขาดใจ
อยากได้ทั้งความรัก อยากได้คนเข้าใจ
ต้องซ่อนมันไว้ภายใน ไม่ใช่อะไร
ที่แท้นั้นหัวใจ มันอ่อนแอ

รู้ว่าเธอ ไม่ได้รักไม่สนใจ
ลึกลงไป ก็แทบละลาย ทำใจไม่ได้
ทำเป็นเหมือนไม่แคร์ ที่แท้นั้นน้ำตาไหล
 เจ็บไปทั้งใจ และหาคนเข้าใจไม่ได้เลย..

*จุดอ่อนของฉัน อยู่ตรงที่หัวใจ
ที่ทำเป็นแข็งแรง ที่ฉันแสดง ที่แท้แทบขาดใจ
อยากได้ทั้งความรัก อยากได้คนเข้าใจ
ต้องซ่อนมันไว้ภายใน ไม่ใช่อะไร
ไม่ต้องการให้ใครรู้ ว่าภายในใจ รักเธอเพียงใด

และรัก..............ทั้งหัวใจ

ห่างหาย ห่างกาย ไม่เคย ห่างใจ

  1 ปี ผ่าน ไป ไว เหมือน โก หก .. ที่ ชั้น และ เธอ เจอ วิกฤตการณ์ น้ำ ท่วม รถ BMW ด้วย กัน ..   10 ตุลาคม ปี ที่ แล้ว .. เปน วัน สุด ท้าย ที่ สอบ เสร็จ ของ เทอม 1 พอ ดี ..   เธอ รอ เรา สอบ เสร็จ แล้ว ก้อ กลับ มา หัว หมาก พร้อม กัน .. เรา กิน ข้าว เยน ด้วย กัน ใน วัน ฝน พรำ .. เกือบ 6 โมง เรา ออก จาก หัว หมาก เพื่อ จะ กลับ มา สยาม .. เรา ใช้ ถนน สาย เดิมๆ เหมือน ที่ เรา กลับ ด้วย กัน ทุก วัน .. พระราม 9 - ราชปรารภ - ศรีอยุธยา ..   เริ่ม ออก จะ มหาลัย ฝน ก้อ เริ่ม ตก .. ตก หนัก .. หนัก ขึ้น .. หนัก ขึ้น จน มอง ไม่ เห็น รถ คัน หน้า .. ฝน ตก จน ฟ้า ขาว .. ขาว มัว ไป หมด .. น่า กลัว จะ เกิด อุบัติเหตุ มาก มาก ..   พอ มา ถึง ทาง ราชปรารภ จะ ลง ศรีอยุธยา หน้า ร.พ. พญาไท 1 .. รถ ก้อ เริ่ม ชะ ลอ กัน .. จน เรา นึก ว่า มี อุบัติเหตุ รึ ป่าว .. พอ เธอ ขับ ลง ไป เท่า นั้น แหละ ... เรา ก้อ เริ่ม รู้ สึก เย็นๆ ที่ เท้า ...      จน เรา ร้อง อุทาน ออก มา ว่า ... น้ำท่วม!! นะนะน้ามมมม ท่วม++ ด้วยความ ใจเย็น ของเธอ..เธอ ก้อ บอก ว่า ... เออ รู้ แล้ว .. ก้อ เห็น อยู่ ว่า น้ำ ท่วม เต็ม ถนน เลย เนี๊ย ... เรา ตอบ :: ม่าย ช่ายยยย .... น้าม ท่วม ใน รถ นี่ ไง เล่า .... !!!! เห็น ม๊ายยยย ท่วม ข้อ เท้า ชั้น แล้ว -____-'   ปรากฏ ว่า น้ำ ท่วม ที่ ถนน อย่าง มาก ... ท่วม สูง ประมาณ ศอก ได้ .. จน น้ำ เข้า รถ มา เต็มๆ .. ดี นะ ที่ ยัง เปน BMW .. รถ ยัง ไม่ ดับ ... เพราะ รถ ญี่ปุ่น ส่วน ใหญ่ ดับ คา ถนน ไป หมด แล้ว   เธอ ก้อ ค่อยๆ ขับ ไป กะ ว่า ให้ พ้นๆ ถนน นี้ ออก ไป ทาง ราช เทวี คง รอด แล้ว ใน ขณะ ที่ น้ำ ท่วม ข้าง นอก .. ข้าง ใน รถ ก้อ ท่วม เข้า มา เต็ม ข้อ เท้า เรา แล้วว ..   โชคดี ที่ รถ ขับ มา ถึง ปั้ม Shell ตรง ข้าง รพ.เดชา ได้ ... ฝน ก้อ ตก หนัก .. ทั้ง ชั้น และ เธอ เรา ก้อ หา ของ มา ช่วย กัน วิด น้ำ ออก จาก รถ อย่าง ทุลัก ทุเล มาก ..      

 

 

 

 

 

เรา ติด ฝน กัน ตรง นั้น เกือบ ชม. น้ำ ก้อ ท่วม มาก ขึ้น .. ไม่ มี วี่ แวว ลด เลย ..

เรา ก้อ รอ กัน อยู่ นาน เมื่อ ไหร่ ฝน จะ หยุด ...

เมื่อ ไหร่ ที่ จะ ขับ รถ ออก ไป ได้ ...

จน สุด ท้าย เธอ ตัด สิน ใจ ที่ จะ ทิ้ง รถ เธอ ไว้ ที่ ปั้ม

แล้ว ค่อย กลับมา เอา ตอน เช้า ..

เธอ ก้อ เดิน ไป วัด น้ำ ที่ ท่วม ให้ ชั้น และ หัน มา ถาม ชั้น ว่า ...

น้ำ สูง ขนาด นี้ เดิน ลุย น้ำ ไหว ไม๊ .. ~>,<~

ไอ เรา เกิด มา ก้อ ไม่ เคย เจอ น้ำ ท่วม ใหญ่ ขนาด นี้ ..

กลัว น้ำ สกปรก อีก .. -_____-'

เธอ ก้อ ฝ่า ฝน ไป ยืน ตรง ถนน ให้ ดู ความ ลึก ของ น้ำ

แอบ ปลื้ม ใจ จัง ณ ตอนนั้น  ^___^/

555+ สุด ท้าย .. ชั้น ก้อ นั่ง รอ เธอ เดิน ลุย น้ำ ไป วัด ความ ลึก ให้ ชั้น ดู .. อิอิ

ท้าย สุด และ แล้ว เรา ทั้ง คู่ ก้อ เดิน ลุย ผ่าน น้ำ ท่วม เข่า .. ( อาจจะ สูง กว่า เข่า บาง ระรอก คลื่น เวลา ที่ รถ ขับ ผ่าน ) .. ระ หว่าง ทาง ที่ เดิน .. ชั้น ก้อ ร้อง ยี้ ยี้ ยี้ ไป ตลอด ทาง เดิน จะ ไป BTS พญาไท แค่ นั้น เอง... แต่ ด้วยความ ที่ น้ำ มัน สกปรก มาก จน รับ ไม่ ไหว ... แต่ ไง ก้อ ต้อง เดิน ... เดิน ไป ก้อ ร้อง โวย วาย ไป ... เปน คน อื่น คง รำคาญ ชั้น ไป แล้ว ... แต่ เธอ ก้อ ยัง ใจ เย็น ช่วย ชั้น ถือ ของ พะรุง พะรัง .. ช่วย พยุง ชั้น ... คอย เดิน นำ ชั้น ดู ว่า พื้น ใต้ น้ำ ที่ มอง ไม่ เห็น นั้น มี อะ ไร อันตราย ไม๊ .. เปน ท่อ ไม๊.. หรือ เปน ทาง ลง รึ ป่าว ... ^_^/ อิอิ

แต่ วัน นั้น ชั้น ก้อ ประ ทับ ใจ เธอ มาก ..

และ ได้ รู้ สึก ว่า เธอ เปน คน ดี จิงๆ ..

ชั้น โชค ดี จัง เลย ที่ เจอ เธอ ..  ^___^/

   

ปล.1  Blog นี้ เขียน ขึ้น เพื่อ บรรยาย ความรู้สึกต่างๆ ที่มี

 

ร่วมถึง ความ ทรงจำ ที่ ดีดี ที่ มี ให้ เธอ คน นี้ .. ตลอด ไป ^__^/

ปล.2  วัน นี้ เวลา นี้ ปี ที่ แล้ว ..

เรา ยัง ลุย ฝน ลุย น้ำ ท่วม กัน อยู่ เล้ยย ..

เหมือน วัน นี้ ตอน นี้ ที่ ฝน ยัง ตก อยู่ 555+

Happy Ending

ก - เ ก็ บ เ ร า ไ ว้ ใ น ใ จ

ข - เ ข้ า ใ จ เ ร า

ค - ค อ ย เ ป็ น กำ ลั ง ใ จ ใ ห้ เ ร า

ง - ง้ อ เ ร า เ มื่ อ รู้ ตั ว ว่ า เ ข า ผิ ด

จ - จั บ มื อ เ ร า เ มื่ อ ต้ อ ง ก า ร กำ ลั ง ใ จ

ฉ - เ ฉ ย กั บ ค ว า ม ใ จ ร้ อ น ข อ ง เ ร า

ช - ช่ ว ย เ ห ลื อ เ ร า

ซ - ซื่ อ สั ต ย์ กั บ เ ร า ญ า ติ ดี กั บ เ ร า เ ส ม อ

ด - เ ดิ น เ คี ย ง ข้ า ง เ ร า

ต - ติ ด ต า ม ข่ า ว ค ร า ว ค ว า ม เ ป็ น ไ ป ข อ ง เ ร า

ถ - ไ ถ่ ถ า ม ทุ ก ข์ สุ ข

ท - ทำ ใ ห้ ชี วิ ต ข อ ง เ ร า เ ป ลี่ ย น ไ ป

ธ - ธั ม ม ะ ธั ม โ ม กั บ เ ร า

น - นั บ ถื อ เ ร า แ ล ะ น่ า รั ก ใ น ส า ย ต า ข อ ง เ ร า

บ - บ อ ก ค ว า ม จ ริ ง แ ก่ เ ร า

ป - ป ล อ บ ใ จ เ มื่ อ เ ร า ท้ อ

ผ - ผ า ย มื อ ต้ อ น รั บ เ ร า เ ส ม อ

ฝ - ฝ า ก ค ว า ม จ ริ ง ใ จ ไ ว้ กั บ เ ร า

พ - เ พิ่ ม พ ลั ง ใ ห้ แ ก่ เ ร า

ฟ - ฟั ง เ ร า เ ส ม อ

ภ - ภู มิ ใ จ ใ น ตั ว เ ร า

ม - ม อ บ สิ่ ง ดี ดี แ ก่ เ ร า

ย - ย ก โ ท ษ ใ ห้ กั บ ข้ อ ผิ ด พ ล า ด ข อ ง เ ร า

ร - รั ก ที่ เ ร า เ ป็ น เ ร า

ล - ล ะ เ อี ย ด อ่ อ น กั บ ค ว า ม รู้ สึ ก ข อ ง เ ร า

ว - ไ ว้ ใ จ เ ร า

ศ - ศึ ก ษ า นิ สั ย ที่ แ ท้ จ ริ ง ข อ ง เ ร า

ส - สั ง เ ก ต ค ว า ม เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง ใ น ตั ว เ ร า

ห - เ ห็ น คุ ณ ค่ า ข อ ง เ ร า

อ - อ ธิ บ า ย ใ น สิ่ ง ที่ เ ร า ไ ม่ เ ข้ า ใ จ

ฮ - เ ฮ ฮ า กั บ เ ร า ไ ด้ ทุ ก เ ว ล า

 

สายตา ... เธอแน่มาก

..หวานจนทำให้สั่นไหว..

..หวานจนห้ามใจไม่ได้..

หยุดทำร้ายลำไส้ด้วยโยเกิร์ต !

( พอ ดี นุ่น ได้ เมว มา จาก พี่ อีก ที หน่ะ ค่ะ เลย เอา มา แบ่ง ปัน กัน เพื่อ เป็น เกร็ด ความ รู้ แก่ สุข ภาพ เรา .. เล็กๆ น้อยๆ นะ คะ ^_^/ )

       พอดีได้อ่านบทความของนายแพทย์ บรรจบ ชุณหสวัสดิกุล จากมติชนสุดสัปดาห์ เลยต้องสะดุ้งกันไปเป็นแถบๆ ทั้งญาติพี่น้อง และเพื่อนพ้องในออฟฟิศ 

 ก็เรามันสาวรักสุขภาพ อะไรที่เค้าว่าดิบดีเราก็ทำ เราก็ทาน แต่บางทีเราก็ไม่ค่อยจะได้ฉุกคิดเสียก่อนหรอกว่า มันมีคุณตามสรรพคุณที่เค้ากล่าวอ้างกันจริงรึป่าว

      เคยมีคนบอกมาเหมือนกันว่า ให้ทำโยเกิร์ต สูตรน้ำผึ้งผสมมะนาว  เพราะทานแล้วช่วยให้ระบบขับถ่ายดีขึ้น แต่ก็ต้องมาเหยียบเบรกเอี๊ยดอ๊าดกันก็คราวนี้ 

 โดยคุณหมอ บรรจบได้บอกเหตุผลที่ไม่เห็นด้วยไว้ว่า


          

1. ความหวานจากน้ำผึ้งที่ใส่เข้าไป แคลอรี่ความหวานจากน้ำผึ้งก็คือแคลอรี่จากน้ำตาล การทานน้ำผึ้งไม่ได้ปลอดภัยกว่าการทานน้ำตาล ความหวานของน้ำผึ้งสามารถเปลี่ยนให้โปรตีนจับตัวเป็นก้อน ขนาดแบคทีเรียในโปรตีนยังตายเมื่อเจอกับน้ำผึ้ง คนโบราณจึงมักใช้น้ำผึ้งทาแผลเปื่อยเพื่อฆ่าเชื้อโรค แต่ผลข้างเคียงก็คือทำให้เนื้อเยื่อบริเวณแผลเปลี่ยนสีและแปรรูปกลายเป็นแผลเป็น ส่วนคนจีนโบราณเค้าจะใช้น้ำผึ้งในการดองศพ ลองนึกดูนะว่า น้ำผึ้งเข้มข้นสามารถดองเนื้อเยื่อได้ถึงขนาดนั้น โอ้ว แล้วกระเพาะและลำไส้เราจะเป็นอย่างไร 


  

        2. โยเกิร์ต เป็นสิ่งบริโภคที่ไม่เหมาะกับคนเอเชีย เพราะโยเกิร์ตคือผลผลิตของนมวัว ซึ่งคนเอเชียร้อยละ 50 -80  แพ้โปรตีนในนม สามารถทำให้เด็กแรกเกิดเป็นโรคภูมิแพ้ได้ ถึงแม้ว่าการทานโยเกิร์ตจะทำให้ถ่ายท้องได้คล่องก็จริงอยู่ แต่ผลข้างเคียงที่ตามมาล่ะ นั่นก็ขึ้นอยู่กับปฏิกิริยาภูมิแพ้ของคนนั้นๆ หากคุณมีอาการแพ้นมวัว โปรตีนนมวัวก็จะทำให้เยื่อบุลำไส้ระคายเคือง เซลล์เยื่อบุเกิดอาการบวมน้ำ จึงปล่อยสารคัดหลั่งออกมา ขับถ่ายเป็นน้ำเหลวๆ ออกไป ถ้าปล่อยให้ระคายเคืองซ้ำๆ อยู่อย่างนั้น ก็จะทำให้ภูมิต้านทานคุณปรวนแปร จากแค่อาการแพ้ธรรมดาๆ ก็สามารถพัฒนาการเป็นลมพิษ ผื่นคัน ไปจนถึงหอบหืด และร้ายแรงที่สุกก็คือ โรคลำไส้เรื้อรังค่ะ

          3. ท้องผูกต้องแก้ด้วยไฟเบอร์ ต้องทานอาหารพวกเส้นใยอาหารให้มาก การทานโยเกิร์ตผสมน้ำผึ้งมะนาวไม่ใช่การแก้ปัญหาที่ตรงจุด

     มีเคสตัวอย่างที่น่าสนใจอยู่เคสหนึ่งของคุณหมอบรรจบ เมื่อคนไข้ท่านหนึ่งซึ่งเป็นคนที่ใส่ใจสุขภาพ ทานข้าวกล้อง ทานผัก ทานปลา ตามแบบไทย จนผลตรวจเลือดของเธอเมื่อ 2 เดือนก่อนที่เธอจะเปลี่ยนวิธีทานนั้นนับได้ว่าเลือดของเธอสวยมาก ไร้ไขมัน สิ่งตกค้างใดใด สะอาดหมดจดจริงๆ  แต่เมื่อ 2 เดือนให้หลัง หลังจากที่เธอหันมาทานโยเกิร์ตเพื่อช่วยแก้ปัญหาท้องผูก ปรากฎว่าผลเลือดของเธอมีคราบไขมันที่กำลังจะจับตัวเป็นก้อน รวมกันอยู่เป็นกลุ่มๆ  ไขมันในเลือดสูง เป็นสาเหตุหนึ่งของโรคคลอเรสเตอรอลสูงได้ ลองดูภาพผลเลือดแบบ Dark Field ภาพที่หนึ่งซึ่งเป็นผลเลือดครั้งก่อนของเธอ และภาพที่สอง ซึ่งเป็นผลเลือดหลังจากที่เธอหันมาทานโยเกิร์ตผสมน้ำผึ้ง มะนาว ดูค่ะ

                                            ขอขอบคุณ บทความดีๆ จาก 
                                 คอลัมน์ธรรมชาติบำบัด   มติชน สุดสัปดาห์   
                                      โดย นายแพทย์ บรรจบ ชุณหสวัสดิกุล